ฟู่เยี่ยนพูดเบา ๆ "เธอก็เคยพูดแบบนี้มาก่อน"
"พูดอะไรนะ?"
ฟู่เยี่ยนยืนตัวตรงทันที รีบแก้ตัว "ผมบอกว่าพี่ว่างยังคงมองโลกได้กว้าง ผู้หญิงแค่ทำให้ความเร็วในการชักดาบของพี่ช้าลงเท่านั้น"
เซินว่างไม่ใส่ใจเลย
ชาตินี้เขาไม่มีทางชอบผู้หญิงเด็ดขาด ยิ่งไม่ต้องพูดถึงการตกหลุมรักผู้หญิงคนหนึ่ง
ถึงแม้ในอนาคตจะถูกบังคับให้แต่งงาน ก็จะหาคนที่ไม่ชอบเขา ไม่มีความรู้สึก มีอะไรกันแค่ครั้งเดียว เพื่อสืบทอดวงศ์ตระกูล แล้วก็จบกันแค่นั้น
ฟู่เยี่ยนยิ้มมุมปาก เบา ๆ ชนไหล่เขา "ผมขอคอนแทคของสาวคนนั้นไว้แล้ว ดูโซเชียลแล้วยิ่งดูยิ่งชอบ ไม่รู้ว่าจะมีโอกาสไหมนะ"
เซินว่างเอามือข้างหนึ่งล้วงกระเป๋ากางเกง เดินไปที่หน้าต่างกระจก "ยังไง? คราวนี้คิดจะจริงจังแล้วหรือไง?"
แต่ก่อนเขามักจะแค่เล่น ๆ พอเห็นคนที่ชอบก็จีบ จีบคนนี้เสร็จก็ไปจีบคนนั้น
"จริง ๆ นะ!"
"เป็นครั้งแรกที่เจอผู้หญิงที่ถูกใจขนาดนี้ ผมไม่กล้าส่งข้อความหาเธอเลย"
เขายิ้มจนตาประกายดาว หน้าตาเหมือนคนไม่มีค่า
เซินว่างหัวเราะเยาะ "ไม่มีความสามารถ"
"พี่เก่ง พี่สูงส่ง!"
ตอนออกจากห้อง เขาสุ่มถ่ายรูปหนึ่งใบส่งไป
เซินอี้ "ไปโรงเรียน"
ฟู่เยี่ยนเห็นภาพนั้น "แต่ก่อนพี่ไม่เคยถ่ายรูปส่งใครเลย เพิ่งจะส่งให้แฟนที่คบทางเน็ตคนนั้นใช่ไหม?"
"ตาไหนเห็นว่าผมส่งรายงาน? ผมแค่เตือนเธอว่าผมกำลังเรียนอยู่ที่โรงเรียน อย่าส่งข้อความมารบกวนผม"