ได้ยินว่าวิธีนี้ได้ผลกับผู้ยิ่งใหญ่ เวินเนี่ยนซีก็เม้มปาก ส่งเสียงร้องไห้เบาๆ สองที "ก็ไม่ได้เป็นแบบนั้นสักหน่อย……"
เสียงสะอื้นเบามาก แต่เซินว่างก็ยังได้ยิน
ถ้าเป็นเมื่อก่อนคงวางสายไปแล้วด้วยความรำคาญ ไม่รู้ว่าทำไมตอนนี้ถึงมีความอดทนขนาดนี้
ยิ้มมุมปากเบาๆ "อยากร้องไห้ก็ร้องให้ดังๆ สิ"
เวินเนี่ยนซีชะงักไป คิดว่าจะได้รับความเวทนา ปลอบใจสักสองสามคำก็ยังดี
จริงๆ ด้วย คิดจะเอาเหตุผลของคนปกติมาใช้กับเขาไม่ได้
คนคนนี้มันก็แค่โรคจิต!
ทำตามใจอีกฝ่าย แสร้งส่งเสียงร้องโหยหวน "พอใจยัง"
เซินว่างเลิกคิ้วเล็กน้อย "ก็พอใช้ได้ แต่ร้องยังไม่น่าสงสารพอ"
คนคนนี้เป็นพวกซาดิสต์ชัดๆ
นานที ทั้งสองคนก็ไม่ได้พูดอะไร แต่เวินเนี่ยนซีรู้ว่าอารมณ์เขาดูดีขึ้นแล้ว
เซินว่างเอ่ยปาก "ดึงฉันกลับมา"
เวินเนี่ยนซีอย่างไม่เต็มใจ "โอ้ ได้"
คิดว่าจะถูกบอกเลิกซะอีก กำลังเตรียมฉลองด้วยของอร่อยตอนเย็นอยู่เลย
ดีใจเปล่าๆ
ดึงเขากลับมาจากบล็อกลิสต์ เธอก็กลับมาถึงหอพักพอดี
จี้ไห่ถังระหว่างมาส์กหน้า เห็นเธอห่อเหี่ยว "ทะเลาะกันเหรอ?"
"อืม เมื่อคืนเผลอบล็อกเขาไป โดนบ่นมา"
คนในห้องพักทำหน้าตาแบบรู้ทัน
ในสายตาคนอื่น ความรักออนไลน์ของเธอดูมีความสุขมาก จริงด้วย ความรักดูได้แต่คนอื่นเขาเล่น
เวินเนี่ยนซีมีเรื่องที่พูดไม่ออก เธอรับความรักแบบนี้ไม่ไหวจริงๆ
ขอแค่อดทนอีกไม่กี่เดือน คืนเงินให้ครบ เธอก็จะเป็นอิสระ!