เวินเนี่ยนซีเอามือกุมหน้า เธอเจอเรื่องใหญ่เข้าแล้ว!
แต่ปากก็ยังพูดว่า "ฉันไม่เป็นไร"
รู้ว่าช่วงนี้ครอบครัวของเวินเนี่ยนซีลำบาก ซูชินเหอก็ใจดีสอนวิธีหารายได้ของตัวเองให้เธอ
"เนี่ยนเนี่ยน ช่วงนี้เธอไม่ขาดเงินเหรอ ปกติฉันรับงานวาดรูปถึงจะได้เงินไม่มาก แต่ก็พอใช้จ่ายในชีวิตประจำวัน ถ้าเธออยากรู้ฉันสอนให้ได้นะ"
ซูชินเหอรับงานวาดรูปออนไลน์เป็นประจำ รูปหนึ่งขายได้เป็นพันๆ เลยทีเดียว
พอได้ยินว่าหาเงินได้ ดวงตาเวินเนี่ยนซีก็เป็นประกาย
ดึงม่านออก "จริงเหรอ! สอนฉันหน่อยสิ"
"ขอเตือนก่อนนะ ถึงเราจะเรียนศิลปะ แต่การรับงานกับสายอาชีพมันไม่เหมือนกัน คนที่วาดเก่งมีเยอะแยะ จะหารายได้เยอะต้องสะสมชื่อเสียงก่อน"
"ตอนนี้เธอเพิ่งเริ่ม ควรตั้งราคาต่ำๆ ไว้ก่อน"
เวินเนี่ยนซีเข้าใจความจริงข้อนี้ เหมือนตอนประจบคนเลี้ยงดู ตอนแรกก็อ้าปากขอเยอะไม่ได้ พอมีความสัมพันธ์ที่ดีๆ ถึงจะค่อยๆ ขอเงินก้อนโตได้
ซูชินเหอสอนเวินเนี่ยนซีว่าต้องไปรับงานที่ไหน ใช้คำพูดแบบไหนในการรับงาน ไปโปรโมทตัวเองที่ไหน ลูกค้าทั่วไปที่จ้างวาดเป็นกลุ่มแบบไหน...
เรียกว่าถ่ายทอดวิชาให้อย่างเต็มที่
เวินเนี่ยนซีไม่โง่ เธอรู้ว่าสิ่งนี้มีคุณค่าแค่ไหน
เจียงเยว่และจี้ไห่ถังยืนฟังอยู่ข้างๆ ด้วยความอยากรู้อยากเห็น
จี้ไห่ถังตั้งใจเก็บคะแนนเพื่อแย่งชิงทุนการศึกษา ส่วนเจียงเยว่เล่นการ์ตูนญี่ปุ่น เป็นคอสเพลเยอร์ที่พอมีชื่อเสียง เวลาว่างก็ไปงานคอสเพลย์เพื่อโชว์ตัว รายได้ไม่เลว