คราวนี้เธอเริ่มร้อนใจจริง ๆ ใบหน้าตกอยู่ในสภาพมุ่นหน้าตาย กดสลับแอปพลิเคชันไปมาไม่รู้จะทำยังไงดี
จี้ไห่ถังเห็นท่าทางร้อนใจของเธอก็ถามขึ้น "เนี่ยนเนี่ยน เป็นอะไรไปเหรอ? เกิดอะไรขึ้นที่บ้านหรือเปล่า?"
เธอส่ายหน้า "ไม่ใช่ ฉันเพิ่งไม่ได้สายแฟนฉัน เขาโกรธเลยบล็อกการติดต่อฉันหมดเลย ฉันติดต่อเขาไม่ได้แล้ว"
"เธอเพิ่งจะอาบน้ำไม่ใช่เหรอ? แค่ไม่ได้รับสายทันทีก็โกรธแล้วเหรอ? นี่มันเกินไปหน่อยมั้ง..."
ขี้หึงเกินไปแล้วมั้ง...
เวินเนี่ยนซีอธิบาย "เขาที่โกรธเพราะฉันด่าเขาไป แล้วตอนนี้ฉันยังไม่รับสายเขาอีก"
จี้ไห่ถังแนะนำ "ปกติเธอสองคนไม่เล่นเกมด้วยกันเหรอ เธอลองเข้าไปดูสิว่าเขาออนไลน์อยู่ไหม"
"โอกาสน้อยมาก"
แต่เวินเนี่ยนซีก็ยังเข้าสู่ระบบ ขึ้นไปดูสถานะของเขา
เธอส่ายหน้าอย่างผิดหวัง "ไม่ออนไลน์"
"เฮ้อ ความสัมพันธ์ทางอินเทอร์เน็ตของเธอสองคนจัดการยากจริง ๆ ด้วย ปกติทะเลาะกันผ่านหน้าจอมองไม่เห็นสถานะของอีกฝ่าย ก็เลยอารมณ์ขึ้นง่าย"
"ปกติเธอสองคนเล่นเกมกันดึกไม่ใช่เหรอ รออีกหน่อยเถอะ"
"อือ"
ก็ได้แต่รอเท่านั้นแหละ
เวินเนี่ยนซีล้างหน้าแปรงฟันเสร็จ เป่าผมให้แห้ง มือถือเปิดเกมค้างไว้ตลอด คอยเหลือบมองเป็นระยะ ๆ
"เซินว่างคนนี้ก็ขี้โมโหจริง ๆ ด่าเขาแค่คำเดียวว่าโรคจิตก็โกรธแล้ว ไม่ถามด้วยซ้ำว่าทำไมไม่รับสาย แล้วก็บล็อกฉันซะด้วย! เกินไปแล้ว!"
คิดถึงที่เขาช่วยแก้แค้นให้เธอเมื่อคราวก่อน ครั้งนี้ก็ฝืนใจทำตัวใจเย็นกับเขาหน่อยแล้วกัน