เดินวนอยู่ในซูเปอร์มาร์เก็ตตั้งนาน จะไม่ซื้ออะไรเลยก็ดูน่าอายอยู่ดี
เวินเนี่ยนซีหยิบไอศกรีมคอร์เน็ตโต้รสช็อกโกแลตออกจากตู้แช่
นึกถึงเพื่อนร่วมห้องได้ ก็หยิบอีกสามรสที่เหลือ กอดไว้ในมือแล้วถ่ายรูปหนึ่งใบ
"รวม 24 หยวน เอาถุงไหมคะ ถุงเพิ่มอีก 1 เจี่ยว"
"ไม่เอาค่ะ"
เวินเนี่ยนซีเก็บโทรศัพท์ มือละสองแท่งเดินกลับหอพัก ระยะทางแค่ไม่กี่ก้าว แต่เดินไปถึงก็เหงื่อท่วมตัวแล้ว
"เลี้ยงไอศกรีม"
เธอวางคอร์เน็ตโต้ลงบนโต๊ะ "มีแค่สามรสนี้แหละ เลือกกันเองได้เลย"
เจียงเยว่หยิบรสสตรอว์เบอร์รี "เนี่ยนเนี่ยน เธอดีมากเลย ทั้งสวยทั้งจิตใจงาม"
จี้ไห่ถังหยิบแท่งสุดท้าย "ขอบใจนะ"
เธอแกะห่อออก "เป็นไงบ้าง สัมภาษณ์งานราบรื่นไหม?"
"น่าจะใช่ ได้แต่รอประกาศผล สาวๆ ที่ไปสัมภาษณ์พร้อมกันวันนี้แต่งตัวอินเทรนด์กันมากเลย รู้สึกว่าโอกาสติดคงไม่สูง"
"ฉันช่วยถามให้แล้ว แม่บอกว่าตอนนี้ยังอยู่ในช่วงส่งผลงาน อีกประมาณหนึ่งเดือนถึงจะรู้ผล"
เวินเนี่ยนซีนิ้วก้อยนับไปมา คิดว่าเวลายังพอมี
แต่ก็มีปัญหาเดียวกันอยู่อย่างหนึ่ง
เธอไม่แน่ใจว่าตัวเองจะได้รางวัลหรือไม่
หึ่ง——
เซินว่าง[ไปคุยกับผู้ชายคนไหนอีก?]
เวินเนี่ยนซีเห็นข้อความเขาแล้วขำจนโมโห
คน ๆ นี้เมื่อไหร่จะเริ่มเอะใจขนาดนี้ได้ เนี่ยเพิ่งจะไม่ตอบไม่กี่ชั่วโมงเอง
เวินเนี่ยนซีส่งรูปไอศกรีมคอร์เน็ตโต้ที่ถ่ายในซูเปอร์มาร์เก็ตให้เขา
แมวน้อย[เพิ่งกินข้าวเสร็จกลับโรงเรียนมา ซื้อไอศกรีมมาหนึ่งแท่ง]