กินข้าวเย็นเสร็จ
หลังอาหารเย็นจบลง
เวินเนี่ยนซีกล่าวลาคุณหญิงเจ้าสาว จากนั้นก็เตรียมเปิดแผนที่หาทางนั่งรถไฟฟ้าใต้ดินกลับโรงเรียน
เห็นว่าวันนี้อากาศดี และโรงเรียนก็อยู่ไม่ไกล
เธอจึงคิดคำนวณในใจ
“นั่งรถไฟฟ้าใต้ดิน ค่าแรกเข้า 4 หยวน จากที่นี่ไปโรงเรียนมีแค่ 5 สถานี งั้นก็เสียแค่ 4 หยวนเท่านั้น”
“ถ้าขี่มอเตอร์ไซค์ไฟฟ้า ไม่ถึง 20 นาทีก็ถึง ค่าแรกเข้า 2 หยวน บวกค่าใช้จ่ายเพิ่มเติม รวมแล้ว 3.5 หยวนพอดี”
หลังจากคิดเลขเสร็จ เวินเนี่ยนซีตัดสินใจขี่มอเตอร์ไซค์ไฟฟ้ากลับโรงเรียน
สวมหมวกกันน็อกให้เรียบร้อย แล้วยิ้มสดใสพร้อมพูดว่า “ฉันนี่เป็นยอดมนุษย์ประหยัดจริง ๆ ประหยัดไปได้อีก 5 เหมา!”
ตะวันใกล้จะลับขอบฟ้า สายลมบาง ๆ พัดผ่านเป็นครั้งคราว อากาศเย็นสบาย การขี่มอเตอร์ไซค์ไฟฟ้ายิ่งทำให้รู้สึกสดชื่น
ตอนนี้เป็นช่วงเวลาเร่งด่วนหลังเลิกงาน รถติด แต่ไม่ติดมอเตอร์ไซค์ไฟฟ้า
รอสัญญาณไฟเขียวผ่านไปหนึ่งรอบ เวินเนี่ยนซีหยิบโทรศัพท์ขึ้นมาดูแผนที่
ทันใดนั้น!
ปั้ง——
เสียงดังสนั่น ร่างกายทั้งร่างถูกแรงกระแทกพุ่งไปข้างหน้า พร้อมกับมอเตอร์ไซค์ไฟฟ้าล้มกระเด็นไปด้วยกัน
เวินเนี่ยนซีกลิ้งอยู่บนพื้นสองรอบ กางเกงยีนส์ถลอก เข่าก็ถลอกเป็นแผลใหญ่
เธอนอนนิ่งอยู่บนพื้นไม่ขยับ
โชคดีที่เธอสวมหมวกกันน็อก นอกจากเข่าที่บาดเจ็บกับความตกใจแล้ว ก็ไม่มีอะไรหนักหนา
“เธอไม่เป็นไรใช่ไหม!”
หญิงสาวคนหนึ่งชุดเดรสสีขาวรีบลงจากรถสปอร์ตสีชมพู ท่าทางตื่นตระหนก เห็นได้ชัดว่าตกใจมาก