รู้ตัวว่าตัวเองไม่ได้เรื่อง แต่เวินเนี่ยนซีก็ไม่อยากให้เรื่องมันดูแย่เกินไปนัก เธอจึงตอบกลับไปเสียงเบาๆ ว่า[ฉันดูวิดีโอ ไม่ได้ไปยุ่งกับผู้ชายคนไหน]
ลิงก์นี้เซินว่างทำขึ้นมาเองชั่วคราว
แรกเริ่มเดิมทีเขาแค่อยากทดสอบปฏิกิริยาของเธอ ผลปรากฏว่าเธอตกหลุมพรางเข้าให้จริงๆ เขานั่งอยู่บนโซฟา ใบหน้าบึ้งตึง
ฟู่เยี่ยนเดินออกมาจากห้องเพื่อไปหยิบขนม พลันสังเกตเห็นว่าอารมณ์เขาไม่ปกติ จึงลดฝีเท้าลง พยายามลดการมีตัวตนของตัวเองให้มากที่สุด
เซินว่างเลิกเปลือกตามองเขาอย่างเย็นชา "ทั้งวันเอาแต่กิน ได้แต่กิน นี่แกมันหมูหรือไง!"
ฟู่เยี่ยนกอดขนมไว้เต็มอก ยืนอยู่ที่หน้าประตู อ้าปากจะพูดแต่ก็ไม่กล้าพูดอะไรออกมาสักคำ
"กลิ้งไป!"
ฝ่ายหลังรีบพยักหน้าหงึกๆ แล้ววิ่งพรวดเข้าห้องไปราวกับเท้ามันราดน้ำมัน
เมื่อประตูปิดลง เขาก็ได้แต่ถอนหายใจ "ยังไงก็ต้องเป็นเจ้าแมวน้อยนั่นอีกแน่ๆ ที่ทำให้พี่ว่างโมโห"
เซินว่างเห็นข้อความที่เวินเนี่ยนซีส่งมา หน้าตายิ่งบูดกว่าเดิม
[เธอยังจะถือว่าตัวเองมีเหตุผลอีกเหรอ?]
[อยากทำให้ฉันตายใจใช่ไหม?]
[แกล้งตายอีกแล้ว]
เขาถอนหายใจ
[มันก็ไม่ได้มีความหมายอะไร เธอมีความสุขก็พอแล้ว ยังไงเธอก็ไม่สนใจอยู่แล้ว ไม่ว่าฉันจะพูดอะไรกับเธอ เธอก็คิดว่าฉันเผด็จการ ไม่มีเหตุผล]
เวินเนี่ยนซีกำลังจะพิมพ์ข้อความตอบ ข้อความก็เด้งขึ้นมาอีกแล้ว
[เก่งนักใช่ไหม ฉันเป็นมือที่สาม ขอให้เธอกับเขามีความสุขมากๆ นะ]
แมวน้อย[? ฉันจะไปมีความสุขกับใคร]
เซินว่าง[ให้ตายเถอะ เธออยากมีความสุขกับใครก็ไปมีความสุขกับคนนั้น ยังไงฉันก็ไม่ใช่คนที่เธอเลือกเป็นมือที่สามอยู่ดี]