กู้หมานหนีสวมชุดเดรสสายเดี่ยวสีแดงเกาะอก เนื่องจากการเคลื่อนไหวที่รุนแรงของเธอ ทำให้เผลอเหยียบชายกระโปรงของตัวเอง ชุดจึงเลื่อนลง ทำให้ร่องอกที่อยู่ตรงหน้าอกดูเด่นชัดยิ่งขึ้น
เธอคิดว่าตัวเองงดงามเหนือใคร ผู้ชายคนนี้ไม่มีทางไม่ชอบเธอ
"เธอแค่ไม่ชอบผู้หญิง แต่ไม่ได้หมายความว่าไม่ชอบฉัน"
เธอเอ่ยปาก "บางทีเธอลองหลับกับฉันสักครั้ง อาจจะชอบฉันก็ได้"
ฟู่เยี่ยนสีหน้าเรียบเฉย เรื่องแบบนี้เห็นจนชินตา
เขาก็อยากรู้เหมือนกันว่าเซินว่างจะมีปฏิกิริยาอย่างไร
เซินว่างขึ้นชื่อเรื่องความเลวทราม เล่นอะไรไปหมด แต่ไม่เคยแตะต้องผู้หญิง
เซินว่างยิ้มมุมปาก "ได้สิ"
"ถอดเสื้อผ้าตอนนี้เลย ฉันจะตกลง"
ฟู่เยี่ยนเบิกตากว้าง เขารู้อยู่แล้วว่าผู้ชายคนไหนเจอผู้หญิงแบบกู้หมานหนีก็ต้องใจสั่นทั้งนั้น
"ต้องพี่ว่างนี่แหละที่เล่นได้สุด"
กู้หมานหนีไม่ลังเลแม้แต่วินาทีเดียว เตรียมจะถอดเสื้อผ้า
นิ้วของเซินว่างกระชากแรงอย่างฉับพลัน ความอึดอัดทะลุขึ้นไปถึงกระหม่อม
เขาทำหน้าสะอิดสะเอียนแล้วโยนเธอลงบนโซฟา "ตัวเธอเองรู้ดีว่าถูกใครนอนมากี่คน แค่แตะตัวเธอฉันยังรังเกียจว่าสกปรก"
เขาหยิบกระเป๋านักเรียนข้างตัวขึ้นมา สะพายข้างหนึ่ง แล้วเหลือบมองเธออย่างดูถูก "ฉันไม่สนใจเธอ ต่อไปอย่ามารบกวนฉันอีก"
พูดจบก็เดินออกจากห้องไป
ฟู่เยี่ยนรีบวิ่งตามไป "พี่ว่าง รอผมด้วยสิ!"
ทันทีที่แตะไหล่เขา เซินว่างก็คว้ามือของเขาไว้แล้วบิดกลับ