ฉินเฟิงหยิบไม้แกะสลักรูปมังกรออกมา หลังใช้วิชาอัญเชิญจิตวิญญาณ พลังเวทในตันเถียนก็ถูกใช้จนหมดเกลี้ยง
เขาเก็บมันเข้าคลัง แล้วใช้จิตสื่อสารกับระบบ
【ติ๊ง~ ลงชื่อประจำเดือนสำเร็จ ยินดีกับโฮสต์ที่ได้รับวิชาเก็บเสียง ยาฟื้นพลังวิญญาณ 5 ขวด และพลังเวท 10 สาย】
ความทรงจำบางส่วนหลั่งไหลเข้าสู่สมอง
“วิชาเก็บเสียง” เป็นวิชาเล็ก ๆ ที่ใช้กั้นเสียง ฟังดูมีประโยชน์มาก
ฉินเฟิงเผยรอยยิ้มเจ้าเล่ห์
เขาลุกขึ้นเดินออกจากลานบ้าน ขี่จักรยานตรงไปยังประตูหลังของภัตตาคารเยว่ปิน
เฉียนหลิงนั่งอ่านเอกสารอยู่ในห้องทำงาน บนโต๊ะมีชาร้อนวางอยู่ถ้วยหนึ่ง
ฉินเฟิงย่องเข้าไปในห้องแล้วลงกลอนประตู
“แม่สาวน้อย~”
เฉียนหลิงสะดุ้ง เธอยกถ้วยชาร้อนขึ้นหมายจะสาดใส่ แต่พอเห็นว่าเป็นเขา ก็ยกมือฟาดเบา ๆ อย่างหงุดหงิด “ตกใจหมดเลย”
ฉินเฟิงอุ้มเธอขึ้นไปนั่งบนโต๊ะทำงาน แล้วร่ายวิชาเก็บเสียง ก่อนยิ้มเจ้าเล่ห์ “งั้นฉันต้องชดใช้ให้ดีแล้วล่ะ”
“น่ารำคาญจริง~”
“ร้องออกมาได้เต็มที่เลย ไม่มีใครได้ยินแน่นอน”
......
เสียงสัญญาณเตือนดังขึ้นกะทันหันที่ศูนย์ตรวจวัดเกาะฮ่องกง
“ตรวจพบว่าสนามแม่เหล็กปั่นป่วนขึ้นอย่างกะทันหัน”
“อะไรนะ!”
หัวหน้าหน่วยได้ยินแล้วสีหน้าเคร่งขรึมลงทันที “ตำแหน่งอยู่ที่ไหน?”
“ทิศทางเกาะกลางทะเล ห่างจากเรา 200 ไมล์ทะเลครับ”
พอได้ยินว่าห่างถึง 200 ไมล์ทะเล หัวหน้าหน่วยก็ถอนหายใจโล่งอก “ดีแล้ว เฝ้าติดตามต่อไป”
“ครับ!”
หลังจากนั้นไม่นาน ปรากฏการณ์เมืองลวงตากลางทะเลบริเวณรอบเกาะฮ่องกงก็เริ่มเกิดบ่อยขึ้น
ดึงดูดผู้คนจำนวนมากให้ไปชมกันริมทะเล
“เจ้านายครับ ช่วงนี้ปรากฏการณ์เมืองลวงตากลางทะเลแถบเกาะฮ่องกงเกิดบ่อยขึ้น ผมได้ยินจากเพื่อนที่ทำงานอยู่สถานีสังเกตการณ์ว่า