ฉินเฟิงมองไปรอบ ๆ ก่อนจะพบร่างบรรพบุรุษตระกูลอู๋ที่มีสถานะสูงกว่าอย่างเห็นได้ชัดอยู่ในถ้ำลึกแห่งหนึ่ง
“ไม่รู้ว่าจะได้รับความทรงจำมาหรือเปล่า ถ้าได้ก็คงดี คนพวกนี้ต้องรู้อะไรมากกว่าอู๋หลงกับพวกเขาแน่”
เขาเลือกศพที่ดูเหมือนมีสถานะสูงมาศพหนึ่ง แล้วเก็บเข้าไปในมิติฟาร์มโดยยังไม่รีบจัดการ แต่เฝ้าดูศพแห้งอื่น ๆ ในถ้ำว่ามีความเปลี่ยนแปลงหรือไม่
ผ่านไปสิบกว่านาที ก็ไม่พบความผิดปกติ และคนข้างนอกก็ไม่มีใครรู้ตัว เขาจึงวางใจ
เพียงขยับความคิด ศพก็ถูกจัดการทันที
ความทรงจำสายแล้วสายเล่าหลั่งไหลเข้าสู่สมอง
“ได้ผลจริงด้วย!”
ดวงตาฉินเฟิงเป็นประกายขึ้นเรื่อย ๆ มรดกตกทอดของตระกูลอู๋มีไม่น้อยจริง ๆ
เป็นอย่างที่เขาคิด ที่นี่คือค่ายกลขนาดใหญ่ เมื่อถึงวันที่ตระกูลอู๋เผชิญวิกฤตเป็นตาย ศพแห้งเหล่านี้ก็จะถูกปลุกขึ้นมา
พวกมันจะร่วมต้านศัตรูจากภายนอกกับคนในตระกูลอู๋ และยังใช้พลังที่มีอยู่ตอนยังมีชีวิตได้ด้วย เมื่อพลังงานหมดลง ศพก็จะสลายไป
“ช่างเป็นวิธีที่ยอดเยี่ยม”
ถ้ำแห่งนี้มีศพของคนตระกูลอู๋นับพันนับหมื่น หากถูกปลุกขึ้นมาจริง ๆ พลังย่อมไม่อาจประมาทได้
เมื่อเห็นเคล็ดวิชาบำเพ็ญของพวกเขา ฉินเฟิงก็ได้แต่ส่ายหน้า ฝีมือแย่เกินไป ยังสู้เคล็ดวิชาที่เขาฝึกซึ่งไร้ธาตุไม่ได้ด้วยซ้ำ
“จริงสิ ในเมื่อดูดซับพลังงานจากหินพลังงานได้ ให้จางตันกับพวกนางฝึกเคล็ดวิชาของข้าไปเลยก็ได้นี่”
เขาตัดสินใจกลับไปลองให้พวกนางฝึกดู
จากนั้นยังหาศพแห้งจากยุคอื่นมาอีกสองศพ แล้วจัดการเช่นเดิม
แม้แต่ศพของสามคนที่เพิ่งตายก็ไม่เว้น
เขาอยากรู้ว่าในช่วงหลายปีมานี้ ตระกูลอู๋มีความลับอะไรซ่อนอยู่หรือไม่