ฉินเฟิงเอนพิงเตียง สูดควันบุหรี่เข้าปอดลึก ๆ
หญิงสาวซบอยู่ในอ้อมแขนเขา “นี่เป็นวิธีที่ผู้หญิงบนเขาอย่างพวกเราตอบแทนผู้มีพระคุณ ไม่ต้องคิดมากหรอก คราวหน้าถ้าผ่านมาแถวนี้ก็แวะเข้ามาได้ ฉันจะคอยปรนนิบัติคุณอีก”
ฉินเฟิงไม่ได้แตะต้องผู้หญิงมานาน จู่ ๆ ก็มีหญิงสาวเปลือยเปล่ามาอยู่ตรงหน้า จึงหักห้ามใจไม่ไหวจริง ๆ
ยิ่งไปกว่านั้น พอหญิงสาวล้างเนื้อล้างตัวแล้ว หน้าตาก็จัดว่าสวยไม่น้อย
ที่พักของเขาอยู่ห่างจากที่นี่กว่าร้อยกิโลเมตร ด้วยความเร็วของเขา ใช้เวลาเพียงไม่กี่ชั่วโมงก็ไปถึง
“ที่นี่กันดารและอันตรายเกินไป สถานการณ์ข้างนอกเริ่มดีขึ้นแล้ว ย้ายออกจากเขาดีกว่าไหม”
หญิงสาวถอนหายใจ “พวกเราอยู่บนเขามาตลอด ออกไปก็ทำอะไรไม่เป็น แถมยังไม่มีทางใช้ชีวิตได้ ต่อจากนี้ฉันจะเลี้ยงดูโก่วตั้นกับเด็ก ๆ ให้โต ถ้ามีโอกาส ฉันจะส่งพวกเขาออกไป”
ฉินเฟิงพยักหน้า เขาไม่มีเวลามาดูแลพวกเธอแน่นอน จึงสูบบุหรี่เข้าไปลึก ๆ อีกครั้ง “ฉันต้องไปแล้ว”
“อืม”
หญิงสาวลุกขึ้นนั่ง คอยช่วยเขาสวมเสื้อผ้า
“ระหว่างทางระวังตัวด้วย”
“ไม่ต้องห่วง”
เขาวางกระเป๋าที่สะพายอยู่ลง
“ของนี่เก็บไว้ให้คุณ ถ้ามีโอกาสก็พาเด็ก ๆ ออกไปอยู่ข้างนอก ข้างในมีโสมอายุ 50 ปีอยู่ต้นหนึ่ง ขายได้หลายพันหยวน ต่อไปจะยิ่งมีราคาสูงขึ้น อย่าให้ใครหลอกเอาล่ะ”
“ไม่ได้หรอก ของมีค่าขนาดนี้...”
ฉินเฟิงโบกมือ “ฉันไปแล้ว ซ่อนให้ดี อย่าให้ใครรู้”
ทิ้งคำพูดไว้เพียงเท่านั้น เขาก็เปิดประตูเดินออกไป
เมื่อเห็นเด็กสาวหลายคนแอบมองเขาอยู่ เขาก็ไม่ได้ใส่ใจ ก่อนจะวิ่งหายเข้าไปในป่า