พวกจางตันได้ยินว่าที่ร้านรับพี่น้องฝาแฝดสองคนมาอยู่ด้วย จึงอดสงสัยไม่ได้และพากันไปดู
พอเห็นสองพี่น้องหูเยว่หลิงกับหูเยว่ฉาน พวกจางตันก็พ่ายแพ้ให้กับความงามของสองสาวพี่น้องเข้าอย่างจัง
หลิวถงเองก็ชอบพวกเธอมากเช่นกัน
แต่พวกเธอฉลาดพอที่จะไม่เอ่ยปากชวนทั้งคู่กลับไปอยู่ที่บ้าน
เพราะในบ้านมีความลับอยู่
เถาจื่อกับคนอื่น ๆ มีอะไรให้ทำทุกวัน ตอนกลางวันพวกเธอจึงไปที่ร้านเพื่ออยู่เป็นเพื่อนสองพี่น้อง พูดคุยและเล่นด้วยกัน
ฉินเฟิงแอบสังเกตอยู่หลายวัน แต่ก็ไม่พบสิ่งผิดปกติแม้แต่น้อย
ขณะเดียวกัน เขาก็แน่ใจแล้วว่าทั้งสองไม่ใช่ผู้ฝึกตน
ในเมื่อไม่มีอันตราย ก็ปล่อยให้พวกเธออยู่ที่นี่ต่อไปได้
ฉินอวี่ไม่จำเป็นต้องนอน กลางคืนจึงอ้างว่าจะขึ้นไปนอนชั้นสอง แล้วให้ห้องนอนชั้นล่างกับทั้งสองคน
หูเยว่หลิงยกจานผลไม้ขึ้นไปชั้นสอง วางลงบนโต๊ะอย่างว่าง่าย «พี่เฟิงกินผลไม้ค่ะ»
ฉินเฟิงยิ้มพลางลูบศีรษะเธอ «เสี่ยวหลิง คราวหน้าให้ฉินอวี่ทำก็ได้ พวกเธอยังเด็ก ไม่ต้องทำเรื่องพวกนี้หรอก»
«ง่ายนิดเดียวค่ะ พี่อวี่ใจดีมาก แถมยังสอนพวกเราอ่านหนังสือด้วย»
«แล้วพวกเธออยากไปโรงเรียนไหม?»
หูเยว่หลิงส่ายหน้า «อยู่ที่นี่ดีกว่าค่ะ ไม่อยากไปที่อื่น»
บนใบหน้าเล็ก ๆ มีแววกังวล ราวกับกลัวว่าเขาจะส่งพวกเธอไปที่อื่น
ฉินเฟิงเห็นท่าทางน่าสงสารของเธอ ก็ยิ้มพลางยื่นแอปเปิลชิ้นหนึ่งให้ «ได้สิ ถ้าชอบก็อยู่ที่นี่ต่อ ไปเล่นเถอะ»
«อื้อ!» หูเยว่หลิงรับแอปเปิลแล้วหันหลังลงบันไดไปอย่างมีความสุข
เมื่อมองเธอกระโดดโลดเต้นลงไป ความสุขสดใสของเธอก็พลอยทำให้อารมณ์เขาดีขึ้นตามไปด้วย