ฉินเฟิงมองเครื่องจักรขนาดมหึมาแล้วส่ายหน้า “วางไว้ตรงนี้ก่อนเถอะ”
เขาไม่เคยได้ยินเรื่อง “ผลึกพลังงาน” นั่นมาก่อนเลย
“ช่างเถอะ ไว้ค่อยให้โอเวนลองรวบรวมวัตถุดิบดู เงินพวกนั้นวางทิ้งไว้ก็ไม่ได้ใช้อะไร บางทีวันหน้าอาจเจอผลึกพลังงานก็ได้”
คืนนั้นผ่านไปอย่างสงบ
เช้าวันต่อมา เขาจัดการล้างหน้าแปรงฟันและทำธุระส่วนตัวที่ฟาร์ม
ทุกคนตื่นขึ้นมาแล้วเริ่มเตรียมอาหาร
มื้อเช้าง่าย ๆ แค่หั่นเนื้อแกะย่างทั้งตัวที่เหลือจากเมื่อวาน ใส่ลงหม้อต้มพร้อมโจ๊กสักพัก
ฉินเฟิงกินมื้อเช้าพร้อมกับทุกคน
ถ้าเขาไม่กินข้าวทุกวัน คนอื่นคงสงสัยว่าเขาคิดอะไรอยู่
กินอิ่มแล้วก็ไปนั่งพักข้าง ๆ
เขาติดต่อระบบด้วยจิตใจเพื่อเช็กอิน
【ติ๊ง~ เช็กอินสำเร็จ ยินดีด้วย โฮสต์ได้รับทักษะวาดภาพระดับปรมาจารย์ และพลังเวท 1 สาย】
ความทรงจำจำนวนมหาศาลหลั่งไหลเข้ามาในสมอง
มีทั้งทักษะการวาดภาพและการเขียนพู่กันจากประเทศต่าง ๆ ทั้งในและนอกแผ่นดิน
แต่ที่มีมากที่สุดยังคงเป็นของประเทศหลง ทั้งวิธีวาดภาพจากสำนักต่าง ๆ ตลอดจนผลงานของปรมาจารย์ในแต่ละราชวงศ์
เฉินซิวหย่วนเดินเข้ามาหา “เสี่ยวฉิน วันนี้พวกเราจะไปสำรวจแถบซากโบราณสถาน นายจะไปกับฉันหรือจะเดินเล่นเอง?”
ฉินเฟิงแบ่งสมาธิไปทำสองอย่างพร้อมกัน ก่อนลุกขึ้นยืน “ศาสตราจารย์เฉิน ผมไม่ค่อยรู้เรื่องพวกนั้น ขอเดินเล่นอยู่แถวค่ายก็แล้วกันครับ”
“ได้ ระวังตัวด้วยล่ะ อย่าไปไกลจะดีที่สุด”
“ไม่ต้องห่วงครับ”
เฉินซิวหย่วนยิ้มพลางพยักหน้า จากนั้นก็หันไปสมทบกับคนอื่น ๆ