“ฮี่~”
หญิงสาวขี่ม้ามาหยุดอยู่นอกค่าย
ทหารยามเอ่ยขึ้นว่า “อาหรูน่า วันนี้เอาแกะมาส่งให้พวกเราอีกแล้วหรือ?”
“ฮึ เพิ่งเอามาส่งให้ตัวหนึ่งก็จะเอาอีกแล้ว พวกคุณนี่โลภจริง ๆ”
“ฮ่า ๆ ก็แกะที่เธอเลี้ยงมันดีเกินไปนี่นา”
ฉินเฟิงกวาดตามองหญิงสาว แขนสองข้างสีน้ำผึ้งโผล่พ้นเสื้อผ้า ส่วนชุดหลวม ๆ ที่สวมอยู่ปิดบังรูปร่างจนมองไม่เห็นชัด
หูเวยมองเขา “ฉันถามว่ามองอะไร ที่แท้ก็มองสาวน้อยนี่เอง”
“ฉันแค่สงสัยว่าพวกเขาเลี้ยงสัตว์กันยังไง ถึงปล่อยให้ผู้หญิงออกมาคนเดียว?”
“บางทีก็มากันสองสามคน อย่าดูถูกพวกเธอไปสิ เห็นไหม บนหลังม้ายังมีปืนด้วย”
อาหรูน่าอยู่ที่นอกค่ายครู่หนึ่ง ระหว่างนั้นก็เห็นชายหนุ่มหน้าตาดีคนหนึ่งอยู่ด้านใน จึงอดมองเขาเพิ่มอีกสองสามครั้งไม่ได้ ก่อนจะขี่ม้าไปหาฝูงแกะของตน
ตกเย็น ทุกคนมานั่งล้อมกองไฟ มือถือเนื้อแกะชิ้นใหญ่กินกันอย่างเอร็ดอร่อย
ฉินเฟิงดื่มเหล้ากับเฉินซิวหย่วนและคนอื่น ๆ กินเนื้อแกะย่าง เป็นความสุขอย่างแท้จริง
แถบนี้อุณหภูมิกลางวันกับกลางคืนต่างกันมาก พอฟ้ามืดลง อากาศก็เย็นสบายขึ้น
เมื่อกินดื่มกันจนอิ่ม ทุกคนก็นั่งคุยกันอยู่ด้านนอก พลางชื่นชมดวงดาวเต็มฟ้า
ฉินเฟิงยกกาสุราขึ้นจิบ มองดาวบนท้องฟ้าแล้วครุ่นคิด
ก่อนหน้านี้เขาซึมซับความทรงจำของนักพรตญี่ปุ่น จึงได้วิชาดูดาวมาด้วย สามารถอาศัยตำแหน่งเรียงตัวของดวงดาวระบุได้ว่ามีสมบัติอยู่หรือไม่
ตอนนี้เขามองเห็นจากดวงดาวว่ามีสมบัติอยู่ไม่ไกลจากที่นี่
“ดูท่าตรงนั้นคงเป็นสถานที่ที่ทีมโบราณคดีกำลังตามหา”
เขาครุ่นคิดว่าในนั้นจะมีสิ่งของที่เปี่ยมด้วยพลังงานหรือไม่
“คืนนี้ค่อยไปสำรวจ จัดการอันตรายล่วงหน้า จะได้ไม่ต้องลงมือทีหลัง”