หมาป่าเดียวดายฟื้นขึ้นมา พบว่าตัวเองอยู่ในบ้านที่ไม่คุ้นเคย ส่วนพี่น้องที่มาด้วยกันต่างถูกแขวนห้อยอยู่
「ที่นี่ที่ไหน!」
「ออกมา!」
ฉินเฟิงปรากฏตัวขึ้นในห้องทันที
หมาป่าเดียวดายหรี่ตาลง 「เจ้า... เจ้าเป็นคนหรือผี!」
「ใครเป็นคนฆ่าหลิวซาน」
สีหน้าหมาป่าเดียวดายเปลี่ยนไป 「รีบปล่อยข้า! ไม่อย่างนั้นถ้าข้าหนีออกไปได้ จะฆ่าล้างครอบครัวเจ้า!」
ฉินเฟิงยกมือสะบัด ใบมีดลมไร้รูปร่างสายหนึ่งพุ่งออกไป
หมาป่าเดียวดายรู้สึกเย็นวาบที่ขา พอมองลงไปก็เห็นขาคู่หนึ่งร่วงลงบนพื้น เขาร้องตะโกนด้วยความหวาดกลัว
ที่นี่คือมิติฟาร์มของฉินเฟิง เขาควบคุมทุกสิ่งได้ตามใจ
ฉินเฟิงไม่สนใจเสียงร้องโหยหวนของหมาป่าเดียวดาย เพียงยกมือฟันออกไปเป็นระยะ มองดูอีกฝ่ายหายใจรวยรินลงเรื่อย ๆ
เพียงขยับความคิด เขาก็จัดการศพทิ้ง
ฉินเฟิงมองคนอื่น ๆ ที่ยังสลบอยู่ แล้วก็หมดความคิดจะเก็บกวาด จึงจัดการทั้งหมดทิ้งเสีย
ความทรงจำสายแล้วสายเล่าหลั่งไหลเข้ามา
หนึ่งในนั้นคือคนที่ลงมือฆ่าหลิวซาน แม้จะแก้แค้นสำเร็จแล้ว แต่โทสะในใจเขายังไม่มอดดับ
นับตั้งแต่ท่านจ้าวหัวโล้นถูกเขาฆ่าตาย แถบนี้ก็มีหัวหน้าใหญ่สามคนปรากฏตัวขึ้น
ส่วนหมาป่าเดียวดายเป็นแค่ลูกกระจอกตัวหนึ่ง เทียบกับอีกหลายคนไม่ได้เลย
「บ้าจริง เป็นแค่ลูกกระจอก ยังกล้ามาเล็งกิจการของข้าอีก」
ฉินเฟิงออกจากมิติฟาร์ม กลับไปยังรังของหมาป่าเดียวดาย
เขาค้นเงินออกมาได้กว่าพันหยวน พร้อมกับตั๋วอีกจำนวนหนึ่งในห้อง
ฉินเฟิงกลับบ้านทันที
อาฝูเปิดประตูใหญ่
「เจ้านายกลับมาแล้ว」