ฉินเฟิงหยิบบุหรี่ออกมาแจกให้เพื่อนบ้านคนละมวน
เขาจ่ายเงินให้คนขับรถลากสองเหมา แล้วยื่นบุหรี่ให้อีกมวน
หลิวเจี๋ยมองสำรวจห้องของเขา “ดูเป็นบ้านเป็นช่องขึ้นมาแล้วพอดี ฉันกำลังว่างอยู่ ช่วยเก็บกวาดให้ก็แล้วกัน”
“จะดีหรือครับ”
“ไม่เป็นไร บ้านเธอไม่มีแม้แต่กะละมังล้างหน้าเลยหรือไง”
“มีครับ”
ฉินเฟิงรีบล้วงหม้อ ชาม และกะละมังออกมาจากกระเป๋า ทั้งหมดเป็นของที่เขาหยิบออกมาจากคลังเก็บของ
หลิวเจี๋ยเห็นแล้วก็ร้อง “โห ในกระเป๋ามีของไม่น้อยเลยนะ”
ฉินเฟิงยิ้ม “พี่หลิว ผมไปตักน้ำก่อนนะครับ”
“ได้ บ้านฉันมีน้ำร้อน เดี๋ยวหิ้วมาให้”
ฉินเฟิงก็ยินดีที่อีกฝ่ายช่วย เขาตักน้ำใส่กะละมัง รอจนน้ำร้อนมาถึงแล้วจึงหยิบผ้ามาซัก ก่อนเริ่มทำความสะอาด
หลิวเจี๋ยทำงานคล่องแคล่วมาก เธอใช้ไม้ขนไก่ปัดหยากไย่ในห้อง จากนั้นก็กวาดเตียงเตาดินจนสะอาด แล้วเริ่มปูฟูกกับผ้าห่มให้เขา
ฉินเฟิงเช็ดโต๊ะ เก้าอี้ และม้านั่งจนสะอาด
พอเข้าไปในห้องก็เห็นว่าเธอปูเตียงเตาดินเรียบร้อยแล้ว
“โห ต้องขอบคุณพี่หลิวจริง ๆ ไม่อย่างนั้นผมคงไม่รู้ว่าต้องเก็บถึงเมื่อไร”
“ผู้ชายอย่างพวกเธอน่ะเงอะงะ งานบางอย่างก็ต้องให้ผู้หญิงอย่างเราทำ”
ฉินเฟิงหยิบลูกอมนมออกมากำหนึ่ง “พี่หลิวพักสักหน่อยเถอะครับ เดี๋ยวผมกวาดพื้นเอง”
“ได้” หลิวเจี๋ยไม่ปฏิเสธ รับลูกอมไป
เขากวาดห้องจนสะอาด แล้วนำดินสกปรกไปทิ้งที่จุดทิ้งขยะในตรอก
ในตรอกมีจุดทิ้งขยะประจำทุกวันจะมีคนงานสุขาภิบาลมาเก็บกวาด
“คุณปู่หลี่ยังอยู่ข้างนอกหรือครับ รับบุหรี่สักมวนไหมครับ”
ฉินเฟิงยิ้มพลางหยิบบุหรี่ยื่นให้