หลินชิงเสียซบอยู่ในอ้อมแขนฉินเฟิง “คนไม่ดี~”
“เธอโชคดีที่เจอฉันนะ ถ้าเมาแล้วมีคนอื่นมาแบกไป เธอแย่แน่”
“ถ้าเป็นคุณมาแบก ฉันก็แย่เหมือนกันไม่ใช่เหรอ”
ฉินเฟิงจุดบุหรี่ขึ้นมาสูบลึก ๆ ก่อนถามว่า “เมื่อคืนเกิดอะไรขึ้น?”
หลินชิงเสียส่ายหน้า “อารมณ์ไม่ดี เลยดื่มไปเยอะหน่อย”
“ต่อไปห้ามดื่มเหล้าอีก”
“รู้แล้ว”
หลินชิงเสียเพิ่งรู้ว่าหัวใจของเธอเต็มไปด้วยอีกฝ่าย แม้ก่อนหน้านี้จะไม่ได้โกรธเขาจริง ๆ ก็ตาม เธอเงยหน้ามองชายตรงหน้า
“ฉันยังไม่รู้เลยว่าคุณชื่ออะไร”
“ฉินเฟิง เป็นคนแผ่นดินใหญ่”
“คุณมาจากแผ่นดินใหญ่เหรอ?”
ฉินเฟิงสูบบุหรี่คำหนึ่ง “ใช่ มะรืนนี้ก็ต้องกลับแล้ว คราวนี้มากับโรงงาน”
หลินชิงเสียทำหน้าผิดหวัง “แล้วคุณจะมาอีกเมื่อไหร่?”
“ยังไม่แน่”
“ถ้ามีโอกาส ฉันจะไปหาคุณที่แผ่นดินใหญ่”
“ได้สิ กินอะไรสักหน่อยก่อน”
“โทษคุณนั่นแหละ ตอนนี้ฉันไม่มีแรงเลย อุ้มฉันไปอาบน้ำหน่อย”
“ไม่มีปัญหา”
......
ช่วงบ่าย หลินชิงเสียออกจากโรงแรมไป
ฉินเฟิงสูบซิการ์หนึ่งคำ
“ระบบ คราวนี้ถือว่านายรู้จักเอาใจใส่ ไม่อย่างนั้นต่อไปก็อย่าหวังว่าฉันจะหาแหล่งพลังงานมาให้นายดูดซับ”
【ติ๊ง~ เจ้าบ้านอย่าได้ไม่รู้จักพอ ผู้ยิ่งใหญ่ในจักรวาลตั้งมากมายต่างอยากได้เต่าศักดิ์สิทธิ์ แต่กลับตกมาอยู่ในมือคุณ นับว่าโชคดีสุด ๆ】
ฉินเฟิงรู้สึกว่าระบบดูฉลาดขึ้นมาก เมื่อก่อนมันไม่เคยคุยกับเขาแบบนี้
“หมายความว่านายเก่งกว่าผู้ยิ่งใหญ่ในจักรวาลงั้นเหรอ ไม่อย่างนั้นนายจะมีมันได้ยังไง?”
【ติ๊ง~ ฉันเป็นเพียงผลผลิตจากกฎแห่งจักรวาล รางวัลทั้งหมดถูกกฎสุ่มหยิบมาให้ จึงไม่รู้ว่าจะได้อะไร】