สถานีตำรวจจงหวน
พอได้ยินว่ามียอดฝีมือด้านกังฟูมา คนในสถานีก็พากันแอบมามองที่หน่วยคดีอุกฉกรรจ์
“ว้าว หล่อจัง!”
“อามี่กำลังใจเต้นแรงแล้วล่ะสิ”
“เขาหล่ออยู่แล้ว แถมยังเก่งกังฟูอีก ถ้าได้เป็นแฟนฉันคงดีมากแน่ ๆ”
เหอเจียหาวเชิญฉินเฟิงเข้าไปในห้องทำงานของตน “คุณฉิน คราวนี้ต้องขอบคุณคุณมาก ไม่อย่างนั้นร้านทองคงเสียหายหนักแน่”
“ไม่เป็นไร พวกเราก็ไม่คิดว่าจะเจอเรื่องแบบนี้เหมือนกัน หลังจากนี้คงไม่มีอะไรเกี่ยวกับพวกเราแล้วใช่ไหม?”
“ไม่มีแล้ว ผมรายงานเรื่องนี้ขึ้นไปแล้ว คิดว่าคงมีรางวัลให้แน่นอน ทั้งยังจะส่งหนังสือชมเชยไปทางแผ่นดินใหญ่ด้วย”
ฉินเฟิงไม่ได้ใส่ใจเรื่องนั้นนัก เขาคงปล่อยให้คนเหล่านี้ถูกโจรควบคุมต่อหน้าต่อตาไม่ได้
เมื่อนึกถึงสถานะของอีกฝ่าย เขาก็ขยับความคิด เปิดใช้พลังพิเศษพันธนาการ
ภายในทะเลจิตปรากฏจุดแสงขึ้นมา พร้อมกับได้รับผลตอบกลับว่าพันธนาการสำเร็จ
เดิมทีเขาแค่ลองทำดูเล่น ๆ ไม่คิดว่าจะสำเร็จจริง
แววตาของเหอเจียหาวดูอ่อนโยนขึ้นกว่าเดิม
ฉินเฟิงหยิบปากกาขึ้นมาเขียนหมายเลขโทรศัพท์ “ถ้ามีเรื่องอะไรก็โทรหาผมได้ แต่เก็บเป็นความลับนะ”
เหอเจียหาวรีบเก็บกระดาษ แล้วเขียนหมายเลขสองสามหมายเลขลงไปด้วย “นี่เป็นเบอร์บ้านกับเบอร์ที่ทำงานของผม”
ฉินเฟิงเก็บมันไว้
ฟางเจิ้งกับพวกเดินออกจากสถานีตำรวจ แต่ละคนพอนึกถึงเรื่องเมื่อครู่ก็ยังอดหวาดหวั่นไม่ได้
“ยังดีที่เสี่ยวฉินมาด้วย ไม่อย่างนั้นพวกเราคงแย่แน่”
“ใช่แล้ว หัวหน้าฉินเก่งจริง ๆ มีคุณอยู่ด้วย พวกเราก็ไม่ต้องกลัวอะไรแล้ว”