หลายวันต่อมา มีบริษัทการค้าเทียนหลงเปิดขึ้นอีกแห่งบนเกาะฮ่องกง
ฉินเฟิงใช้วิชาแปลงเงาเดินอยู่บนถนนเมี่ยวเจีย
สองข้างทางเต็มไปด้วยแผงลอยของพ่อค้า
ทุกคืนเขาจะตระเวนไปตามเขตต่าง ๆ แต่ก็ยังไม่พบสิ่งของที่มีพลังงาน
เขาพบคนชั่วอยู่ไม่น้อย เพียงแต่ไม่ได้ลงมือกับคนเหล่านั้น
ถ้ามาคนเดียว เขาคงส่งคนพวกนี้ไปเกิดใหม่หมดแล้ว
แต่คราวนี้เดินทางมากับคนในโรงงาน เขาจึงแค่อยากไปกลับอย่างสงบ
ไฟสีแดงบนเครื่องตรวจวัดพลังวิญญาณกะพริบขึ้น
ฉินเฟิงดีใจมาก ในที่สุดก็พบอะไรเข้าจนได้
เขาเดินตามตำแหน่งที่เครื่องบอกไปจนถึงแผงขายของแห่งหนึ่ง
ชายชราคนหนึ่งนั่งอยู่บนม้านั่งเตี้ย เบื้องหน้าวางหนังสือโบราณเก่าคร่ำครึไว้หลายเล่ม
《รวมยันต์คาถาเมาซาน》《เคลื่อนย้ายจักรวาลครั้งใหญ่》《ชี้หินให้เป็นทอง》......
ฉินเฟิงเห็นชื่อหนังสือเหล่านั้นแล้วได้แต่พูดไม่ออก
ข้าง ๆ มีน้ำเต้าลูกหนึ่งวางอยู่ ผิวนอกดำสนิท ถูกโยนทิ้งไว้บนแผงอย่างไม่ใส่ใจ
ก่อนหน้านี้สิ่งของที่เขาพบล้วนเป็นหยก นี่เป็นครั้งแรกที่เจอของแบบนี้
เขามองพินิจอยู่ครู่หนึ่งด้วยความสงสัย แต่ก็ไม่เห็นว่ามีอะไรแตกต่าง
อย่างมากก็แค่ดูเก่าแก่เท่านั้น
เขากวาดตามองรอบ ๆ เมื่อเห็นว่าไม่มีใครสนใจ จึงขยับความคิด น้ำเต้าก็หายวับไป เหลือเพียงธนบัตรร้อยดอลลาร์วางทับอยู่ตรงนั้น
เจ้าของแผงขยี้ตา หยิบธนบัตรขึ้นมาดู ก่อนรีบซ่อนไว้ในอกเสื้อ
“หรือข้าจะเจอเซียนที่ผ่านทางมา?”
ฉินเฟิงได้ยินเขาพึมพำก็หัวเราะ ก่อนเดินลึกเข้าไปต่อ