ฉินเฟิงนั่งอยู่บนเก้าอี้ หยิบซิการ์ขึ้นมาจุดสูบ “ตอนนี้แบบนี้ก็ดีอยู่แล้ว รอให้คนเก่งในหน่วยมีมากขึ้น ฉันก็จะได้สบายขึ้นอีก”
“พี่เฟิง ยาของพี่เก่งมากเลย แค่ไม่กี่วันฉันก็ขึ้นมาถึงขั้นพลังภายนอกระดับกลางแล้ว ใช้เวลาตั้ง 7 วันกว่าจะหลอมยาเม็ดหนึ่งได้ ส่วนเกาจวิ้นมีเวลามากกว่า ยังใช้ไปตั้ง 3 วัน”
“อืม ไม่เลวเลย พอกินยาหมดแล้วน่าจะไปถึงจุดสูงสุดของขั้นอั้นจิ้น ถึงตอนนั้นค่อยให้ยาเธออีก”
หลัวถังพยักหน้าด้วยความตื่นเต้น “ได้เลย ฉันจะไม่ทำให้พี่ผิดหวังแน่นอน”
“เรื่องวิจัยอาวุธเป็นยังไงบ้าง?”
“ยังอยู่ระหว่างวิจัยค่ะ ใช้หินพลังงานช่วยเพิ่มพลังโจมตีได้ แต่สิ้นเปลืองมาก”
“ของแบบนี้มีไว้เพิ่มพลังโจมตีอยู่แล้ว ถ้ายิงทีเดียวกำจัดสิ่งมีชีวิตระดับเอสเอสเอสได้ ต่อให้ต้องใช้หินพลังงาน 100 ก้อนก็ยังคุ้ม ไม่ได้ใช้กันบ่อย ๆ สักหน่อย”
ฉินเฟิงส่ายหน้าอย่างไม่ใส่ใจ คิดดูแล้ว ตัวเขาเองก็ไม่มีความรู้ด้านนี้
ช่างเถอะ ใช้สิทธิ์สุ่มรางวัลแบบเจาะจงกับเรื่องนี้คงสิ้นเปลืองเกินไป ปล่อยให้พวกเขาวิจัยกันเองแล้วกัน
“เอาละ เธอไปทำงานเถอะ”
“ได้ค่ะ มีธุระอะไรก็ติดต่อฉันได้ตลอด”
พอเห็นหลัวถังเดินจากไป จางตันกับคนอื่น ๆ ก็เดินเข้ามาด้วยความสงสัย
“พี่เฟิง ที่บ้านก็มีโทรศัพท์อยู่แล้ว ทำไมยังติดตั้งอีกเครื่องล่ะ?”
ฉินเฟิงยิ้มพลางโบกมือ “ถ้ามีธุระก็ใช้เครื่องอีกเครื่องโทรมาได้ สองเครื่องนี้โทรออกไม่ได้ ปกติก็อย่าไปแตะมันก็พอ”
“อ้อ”
จางตันกับคนอื่น ๆ ไม่เข้าใจนัก จึงขานรับแล้วไม่ถามต่อ