【ติ๊ง~ ยินดีกับโฮสต์ที่สุ่มได้รับมรดกสืบทอดสมบูรณ์ของผู้ยิ่งใหญ่ขั้นมหาเซียนแห่งจักรวาลระดับสูง】
“บ้าเอ๊ย!”
ฉินเฟิงตื่นเต้นจนเผลอบีบซิการ์ขาดคามือ
พลังอันยิ่งใหญ่สายหนึ่งพลันจุติลงมา
ท้องฟ้าสว่างสดใสพลันมืดครึ้มลง
ฉินเฟิงสัมผัสได้ถึงพลังงานอันน่าสะพรึงกลัว จึงรีบเข้าไปในมิติฟาร์มด้วยความตกใจ
เมื่อเขาหายตัวไป ปรากฏการณ์ประหลาดบนห้วงมิติก็หายตามไปด้วย ราวกับเมื่อครู่ไม่มีอะไรเกิดขึ้น
แต่เพียงกลิ่นอายชั่วขณะเดียว ก็ทำให้ผู้บำเพ็ญในสถานที่ลี้ลับหลายแห่งตื่นตระหนก
ฉินเฟิงพบว่าตนเองปรากฏอยู่กลางจักรวาล
เขามองชายชราร่างสูงหมื่นเมตรที่อยู่ไกลออกไปด้วยสีหน้าตกตะลึง
อีกฝ่ายหันหลังให้เขา ไพล่มือไว้ด้านหลัง ยืนเงยหน้าขึ้นเล็กน้อย ราวกับกำลังมองบางสิ่ง
“ข้าคือกฎข้อแรกของฟ้าดินที่แปรเปลี่ยนเป็นรูปกาย ตลอดชีวิตบำเพ็ญเพียรเพียงมหามรรคา วันนี้เจ้าได้รับมรดกของข้า นับเป็นวาสนาอันยิ่งใหญ่ แต่ก็เป็นความเศร้าอันใหญ่หลวงเช่นกัน”
เสียงถอนหายใจดังขึ้น
ราวกับทั้งจักรวาลกำลังส่งเสียงคร่ำครวญให้ชายชรา
ฉินเฟิงไม่เข้าใจความหมาย จึงได้ยินอีกฝ่ายกล่าวต่อ
“เพราะข้าบำเพ็ญเพียรเพียงมหามรรคา เชี่ยวชาญการใช้กฎต่อสู้ แต่ไม่ได้ฝึกฝนพลังงานและร่างกาย ผู้ที่ได้รับมรดกของข้า แม้จะเห็นอานุภาพของมัน แต่สุดท้ายก็ไม่อาจครอบครองอานุภาพนั้นได้”
“ช่างเถิด ช่างเถิด...”
สิ้นเสียง ร่างของชายชราก็กลายเป็นลายเทพเส้นหนึ่ง
ฉินเฟิงมองลายเทพบนห้วงมิติ ดวงตาเต็มไปด้วยความตกตะลึง มันเก่าแก่และยิ่งใหญ่เกินบรรยาย... ถ้อยคำใดๆ ในยามนี้ล้วนไร้พลัง
ลายเทพแผ่กลิ่นอายลึกลับ วูบไหวครั้งหนึ่ง ก่อนพุ่งเข้าไประหว่างคิ้วของฉินเฟิง
“ตูม~”