ฉินเฟิงกลับถึงบ้านแล้วให้อาหารต้าหวังกับเอ้อร์หวัง ก่อนจะเข้าไปเปลี่ยนถ่านในเตา
เขาเปิดโทรทัศน์ หยิบกับข้าวสองจานออกมา แล้วรินเหล้าดื่มคนเดียว
“ปีใหม่อีกปีที่ต้องอยู่คนเดียว”
เขายกแก้วขึ้น “ดื่มให้ตัวเอง!”
จากนั้นก็ดื่มรวดเดียวหมดแก้ว
เขารินเหล้าอีกแก้ว คีบถั่วลิสงเม็ดหนึ่งใส่ปาก
“ก๊อก ๆ”
เสียงเคาะประตูดังมาจากข้างนอก
เขาลุกเดินออกไป
“ต้าหวัง ไปเปิดประตู”
ต้าหวังที่กำลังกินข้าวส่งเสียงครางอย่างไม่พอใจใส่เขา ก่อนจะวิ่งไปเปิดประตู
เถาจื่อกับเพื่อนอีกสองคนกระโดดโลดเต้นเข้ามาอย่างร่าเริง
“พี่เฟิง พวกเรามาอยู่เป็นเพื่อนฉลองปีใหม่กับพี่แล้ว!”
ในมือของอิงเถายังถือเหล้ามาสองขวด
“พี่เฟิง ฉันเอาเหล้าดี ๆ มาให้ตั้งสองขวดแน่ะ”
พอฉินเฟิงเห็นทั้งสามคนก็ยิ้มแย้ม รีบเชิญพวกเธอเข้าบ้าน “ต้าหวัง ล็อกประตูด้วย”
ผิงกั่วเห็นกับข้าวบนโต๊ะ “ทำไมมีแค่นี้เองล่ะ ดีที่พวกเราเอากับข้าวมาด้วย รอเดี๋ยวนะ”
เธอหิ้วของวิ่งเข้าครัวไป
ฉินเฟิงดึงเถาจื่อไว้ “ทำไมพวกเธอสามคนไม่อยู่บ้านล่ะ?”
“ที่บ้านก็ไม่ต้อนรับพวกเราอยู่แล้ว ตอนนี้พอมีงานทำขึ้นมา แต่ละคนก็เสแสร้งทำเป็นดีกับเรา ขี้เกียจไปสนใจพวกเขาแล้ว”
ฉินเฟิงคิดว่าเธอพูดถูก จึงยิ้มพลางตบก้นเธอเบา ๆ “ได้ งั้นก็มาอยู่ฉลองปีใหม่ที่บ้านฉัน”
“ฮิ ๆ เห็นไหมว่าพวกเราดีแค่ไหน รอเลย พวกเราจะไปทำกับข้าว” พูดจบเธอก็วิ่งไปช่วยในครัว
ฉินเฟิงมองทั้งสามคนที่กำลังง่วนอยู่ในครัว ก่อนจะยิ้มแล้วกลับไปนั่งบนเก้าอี้
“ปีนี้ไม่เหงาแล้ว”
เถาจื่อกับเพื่อน ๆ ทำกับข้าวเพิ่มอีกหลายอย่าง ไม่นานก็จัดวางเต็มโต๊ะ