กานโจ้วเยว่โบกมือด้วยท่าทางกร้านโลก เปิดแอปแชทอย่างองอาจ แล้วค้นหารูปโปรไฟล์ของประธานกรรมการคิม อึนซอก
รูปโปรไฟล์เป็นภาพครอบครัวสามคน คนหัวล้านหน้าตาคมเข้ม ผู้หญิงสวมชุดฮันบกอุ้มเด็กทารกขาวจ้ำม่ำ
ชุนไนทำเสียงจิ๊จ๊ะ “ยังเก็บไอ้หมอนี่ไว้เหรอ”
ประธานคิมคนนี้ชอบใช้ตำแหน่งหน้าที่ลวนลามเด็กฝึกหัดสาวของบริษัท เธอลบออกจากรายชื่อไปตั้งแต่เนิ่น ๆ เหมือนทิ้งขยะพิษ
“มักเน่เธอยังเด็ก ไม่รู้หรอกว่าในรายชื่อมีหัวหน้าที่เป็นขยะแบบนี้สำคัญแค่ไหน” กานโจ้วเยว่หางตาเหลือบมองเธอ “มีคำกล่าวว่า ไม้กวาดเปื้อนขี้ เทียบเท่าลิโป้กลับมาอีกครั้ง”
เธอฮึดฮัด “นี่มันห้องเอกสารเมื่อสิบกว่าปีก่อน NPC ต้องไม่รู้เรื่องเทคนิคแต่งภาพสมัยนี้แน่ ขอคีย์บอร์ดหน่อย!”
กานโจ้วเยว่แคปหน้าจอแชทเปล่า เปิดแอปแต่งรูปมากมายในมือถือ แล้วเริ่มพิมพ์ข้อความและเวลาแปะลงไป
[ประธานคิม: ไปหาเอกสารสำคัญให้ผมที่ห้องเอกสารเดี๋ยวนี้ อีกสองชั่วโมงผมเข้าประชุมต้องใช้]
[ตอบ: ค่ะ ขอใบอนุญาตเป็นลายลักษณ์อักษรจากคุณตอนนี้เลยไหมคะ]
เวลาที่ใช้ในแชทตั้งไว้ครึ่งชั่วโมงก่อน
อีกฝั่งไม่ได้ตอบกลับประเด็นนี้
ยังไงตอนนี้พนักงานที่ดูแลห้องเอกสารก็ติดต่อประธานคิม อึนซอกไม่ได้อยู่แล้ว กานโจ้วเยว่ก็ไม่กลัวถูกจับได้
การดำเนินการทั้งหมดนี้ลื่นไหลเป็นธรรมชาติ
ชุนไนดูจนอ้าปากค้าง “แม่คุณนี่เป็นพวกคอรัปชั่นประจำสมัยเรียน ไม่ว่าแก้คะแนนสอบหรือปลอมใบลาก็น่าจะเชียวนะ”