เป็นกับตาย เส้นบางๆ กั้นกลาง จ้องมองกันอยู่ห่างๆ
หรืออาจเป็นเพียงความเหยียดหยามและความสนุกสนานแบบแมวเล่นกับหนูจากผู้อยู่เหนือกว่า
ฉือหลีสูดลมหายใจลึก แล้วปล่อยออก ยกข้อมือขาวเนียนขึ้น หมุนเลขตัวสุดท้ายกลับไปที่ "6"
"คลิก"
ล็อกประตูเปิดออกตามเสียง
ฉือหลีแอบเข้าไปได้สำเร็จ
ภายในห้อง 1316 เทียบกับภาพภายนอกแล้ว ดูเหมือนห้องเก็บของรกๆ มากกว่า มีเครื่องดื่มและบะหมี่สำเร็จรูปหมดอายุวางกองเรี่ยราด
ในอากาศคละคลุ้งไปด้วยกลิ่นอับและกลิ่นฝุ่นเกาะกิน
ถ้าใครพลัดหลงเข้ามาโดยไม่ระวัง ก็คงร้องยี้แล้วถอยออกไปทันที พร้อมเอ่ยปากขอโทษบอสเป็นภาษาญี่ปุ่น
บนโต๊ะทำงานตรงมุม มีคอมพิวเตอร์ตั้งโต๊ะรุ่นเก่าใหญ่เทอะทะตั้งอยู่อย่างเงียบเชียบ ใต้โต๊ะมีตู้เซฟสีเงินวางอยู่
รหัสผ่านสามชุด
แต่ละชุดเป็นตัวเลขสองหลัก
ฉือหลีรู้กลไกของตู้เซฟแบบนี้
หากใส่ผิดติดต่อกันสามครั้ง สัญญาณเตือนจะดังขึ้นเอง
มือของเธอวางบนปุ่มหมุนของตู้เซฟ คิ้วขมวดเข้าหากันด้วยความครุ่นคิด รหัสผ่านจะเป็นอะไรนะ
ตัดความเป็นวันเกิดของภรรยาออกก่อน
ฉือหลีขี้เกียจแม้แต่จะลอง
คนประเภทนี้รักเพียงตัวเอง
สายตาของฉือหลีกวาดไปทั่วห้องอย่างไร้จุดหมาย สุดท้ายกลับมาจับที่คอมพิวเตอร์เครื่องเก่าซึ่งขายเป็นซากก็ยังไม่มีใครเอา
เธอค้นลิ้นชักและตู้ต่างๆ ในห้อง ไม่พบเบาะแสรหัสผ่านเลย แต่กลับหาสายเชื่อมต่อครบทุกเส้น
เสียบเข้ากับพอร์ตที่ตรงกันของตัวเครื่อง
คอมพิวเตอร์ยังไม่พังหมดเสียทีเดียว เปิดเครื่องขึ้นมาอย่างเชื่องช้า
แววตาฉือหลีแข็งค้างเล็กน้อย เมื่อเข้าสู่หน้าจอหลักได้อย่างยากลำบาก คอมพิวเตอร์ก็เด้งไปยังหน้าเว็บเพจหนึ่งทันที