จางหรงอิงมองหยางเจียฮุ่ยอย่างแปลกใจ ผู้ชายคนนี้อายุมากพอจะเป็นพ่อของเธอได้สบาย ๆ
เธอรู้ว่าหยางเจียฮุ่ยเป็นผู้หญิงทะเยอทะยานและไม่ยอมแพ้ใคร แต่ไม่คิดเลยว่าอีกฝ่ายจะทำได้ถึงขั้นนี้เพื่อไต่เต้าขึ้นไป.......
หยางเจียฮุ่ยไม่สนใจสายตาคนอื่นเลยสักนิด เธอพูดอย่างเปิดเผยว่า “ที่โต้วเหมยพูดถูก คนข้างนอกน่ะใจร้าย โลกนี้ก็วุ่นวาย แม้แต่ฉันเองยังเจอเรื่องเสียเปรียบมาไม่น้อย ไม่ต้องพูดถึงเด็กสาวใสซื่อที่ไม่เคยเห็นความโหดร้ายของสังคมอย่างเธอเลย”
คุณยายอวิ๋นถือกาน้ำชาเดินเข้ามา หยางเจียฮุ่ยรับกาจากมือเธอแล้วรินชาให้ทุกคน “ออกมาเผชิญโลกอยู่สองสามปี ฉันเคยถูกหลอก ถูกปล้น ถูกเอาเปรียบ เคยนอนใต้สะพาน ดื่มน้ำสกปรก เคยติดคุก แม้แต่ตอนหนีเอาชีวิตรอดก็ยังมุดท่อระบายน้ำมาแล้ว
“ต่อมาฉันก็เจอสามี เขาถูกคนวางแผนเล่นงานมาทั้งชีวิต ชีวิตก็ใกล้ถึงปลายทางแล้ว เขาต้องการทายาท ส่วนฉันก็ต้องอาศัยเขาไต่เต้าขึ้นไป เราสองคนเลยตกลงกันได้พอดี แล้วก็แต่งงานกัน
“ช่วงชีวิตสุดท้ายของเขา ฉันให้กำเนิดฮ่าวฮ่าว คอยดูแลเขาอยู่สองปี ส่งเขาเป็นครั้งสุดท้าย แล้วก็รับช่วงโรงงาน ทรัพย์สิน เส้นสาย และบ้านของเขามา~”
หยางเจียฮุ่ยไม่ปิดบังความทะเยอทะยานของตัวเองแม้แต่น้อย และไม่สนใจว่าคนอื่นจะคิดอย่างไร
เธอไม่ได้ทำผิดกฎหมายหรือก้าวข้ามเส้นศีลธรรม เพียงแค่อาศัยทุกสิ่งทุกอย่างที่พอจะเกาะเกี่ยวได้เพื่อไต่เต้าขึ้นไป
ส่วนผู้ชายน่ะหรือ
ก่อนหน้านี้เธอก็เคยคบผู้ชายสองคน แล้วได้อะไรขึ้นมา?