จางหรงอิงแอบบ่นในใจ งานที่หลี่เป่าจวินได้เข้าไปทำก็เพราะอาศัยเส้นสายของตระกูลเฉิน ไม่อย่างนั้น ด้วยนิสัยที่มองใครก็ขวางหูขวางตาอย่างเขา ป่านนี้คงถูกไล่ออกไปตั้งนานแล้ว
พูดกันไม่กี่คำก็ระเบิดเสียงตะคอกลั่นราวกับฟ้าผ่า เป็นแค่ลูกมือฝึกงานแท้ ๆ ยังกล้าลงไม้ลงมือกับช่างผู้สอนอีก
ถ้าไม่ใช่เพราะตอนนั้นเฉินกั๋วฟางกำลังหลงรักจนหน้ามืดตามัว ด้วยนิสัยที่ควบคุมอารมณ์ไม่อยู่ของหลี่เป่าจวิน เขาคงถูกไล่ออกไปตั้งแปดร้อยครั้งแล้ว
ช่วงไม่กี่ปีมานี้เขาสงบเสงี่ยมขึ้น อย่างน้อยก็ไม่เลือดร้อนพลังล้นเหลือจนไม่รู้จะระบายที่ไหน คิดแต่จะหาเรื่องชกต่อยเหมือนเมื่อก่อน
ถ้าเป็นวันปกติ พอเห็นท่าทีของหลี่เป่าจวินช่วงนี้ จางหรงอิงอาจใจอ่อน ควักเงินช่วยให้เขาเอาหน้าได้
แต่เห็นชัดว่าตระกูลเฉินดูแคลนบ้านหลี่ เฉินกั๋วฟางถึงกับไม่อยากกลับบ้านในช่วงเทศกาล หลังตรุษจีนก็จะหย่ากันแล้ว ตอนนี้ไม่แน่ว่าเธออาจกำลังตั้งท้องลูกของคนอื่นอยู่ด้วยซ้ำ
จางหรงอิงคงต้องเสียสติแน่ ถึงจะควักเงินช่วยให้หลี่เป่าจวินเอาหน้า
อีกอย่าง ของขวัญราคาแค่ไม่กี่สิบหยวน ตระกูลเฉินก็ไม่เห็นจะสนใจ คราวก่อนเฉินกั๋วฟางกลับบ้านที เธอเรียกร้องทั้งบ้านและงานเลยด้วยซ้ำ
หลี่เป่าจวินคิดว่าแม่แค่พูดเล่น เงินสามหยวนกว่าแม้จะซื้อเหมาไถดื่มไม่ได้ แต่ก็พอซื้อเหล้าดี ๆ สักคู่หนึ่งได้
เพราะถึงอย่างไร ตอนนี้ค่าแรงเฉลี่ยต่อคนมีเท่าไรกันเชียว เงินสามหยวนกว่าก็เท่ากับค่าแรงหลายวันแล้ว
เฉินกั๋วฟางมองของที่หลี่เป่าจวินถืออยู่ สีหน้าบึ้งตึงทันที เธอบ่นเสียงแข็งว่า “ฉันเสียใจจริง ๆ ตอนนั้นทำไมถึงได้เลือกคุณนะ รู้อย่างนี้ฉันน่าจะเชื่อพ่อแม่