ต้องบอกว่า เจิ้งซินเยว่มีฝีมือแต่งหน้าสุดยอดจริง ๆ ถึงได้กลายเป็นเน็ตไอดอลชื่อดังในแวดวงคอสเพลย์
ความสามารถของเธอไม่ได้อยู่ที่การควบคุมความเข้มของเครื่องสำอาง แต่อยู่ที่การแต่งหน้าให้เหมาะกับแต่ละคนที่สุด โดยดูจากรูปหน้าของคนคนนั้น
เมื่อเธอเข็นรถเข็นของเสี่ยวเล่ยออกจากห้องผู้ป่วย ทุกคนต่างตะลึงกันไปหมด
โดยเฉพาะเสิ่นเฉียว นี่เป็นครั้งแรกที่ลั่วเหย่ได้เห็นสีหน้าเคลิบเคลิ้มหลงใหลบนใบหน้าของเขา
ตอนนี้เสี่ยวเล่ยดูราวกับกำลังหลับอยู่ ไม่มีเค้าของคนป่วยให้เห็นเลยแม้แต่น้อย
เมื่อสวมกระโปรงลายดอกไม้ที่เสิ่นเฉียวนำมาให้ลงบนร่างกาย ความน่ารักสดใสของเธอก็ยิ่งเปล่งประกาย ทั้งที่เดิมใบหน้าก็บริสุทธิ์ผุดผ่องอยู่แล้ว แค่เห็นก็ทำให้คนรู้สึกเอ็นดู
“ไปกันเถอะ”
หยางเสวี่ยเหวินเอ่ยขึ้นเมื่อเห็นภาพตรงหน้า
คนอื่น ๆ จึงเดินตามไป
หลีเซี่ยเองก็จะตามไปด้วย เผื่อเสี่ยวเล่ยเกิดเหตุไม่คาดฝัน ส่วนลั่วเหย่กับซูไป๋โจวก็เดินตามมาด้วยเช่นกัน
บริเวณใกล้ ๆ มีเพียงสวนสาธารณะประชาชนด้านหลังโรงพยาบาลเท่านั้นที่เหมาะจะถ่ายรูป
ลั่วเหย่กับซูไป๋โจวเคยมาที่นี่ แถมยังเคยถูกล้อมไว้ที่มุมหาคู่ในสวนสาธารณะประชาชนโดยบรรดาคุณลุงคุณป้า โชคดีที่ทั้งคู่ไหวพริบทัน เรียกกันว่า “สามี” กับ “ภรรยา” จึงหลุดออกจากวงล้อมมาได้
เพราะอย่างนั้น พอกลับมาที่นี่อีกครั้ง ลั่วเหย่ก็เหลือบมองรุ่นพี่นางฟ้าที่เดินอยู่ข้างกาย ก่อนจะกระซิบถามว่า “รุ่นพี่ จำที่นี่ได้ไหมครับ?”