ไม่นานนัก!
ถุงป่านก็เต็มจนล้น
ซูหว่านกัดฟันยกขึ้นลองดู ก่อนจะเบิกตาค้างอีกครั้ง
กระรอกขยันตัวนี้ไม่ได้เหน็ดเหนื่อยเปล่าเลยจริง ๆ!
เพื่อเตรียมรับฤดูหนาว มันกักตุนถั่วหลากชนิดไว้ตั้งสี่สิบถึงห้าสิบชั่ง!
แต่ตอนนี้ทั้งหมดตกมาอยู่ในมือหลินโม่แล้ว
นี่เรียกว่าอะไรน่ะหรือ?
ก็เรียกว่ากระรอกขยันที่ไม่ได้กินผลไม้ดี ๆ น่ะสิ!
แต่ถึงอย่างนั้น!
ดื่มน้ำก็อย่าลืมคนขุดบ่อ
สุดท้ายหลินโม่ก็ไม่ได้กวาดไปจนหมด ยังเหลือผลโอ๊กไว้ในโพรงต้นไม้สองสามชั่ง ไม่ได้เอาไปจนเกลี้ยง
ผลโอ๊กมีกรดแทนนินอยู่ในปริมาณหนึ่ง
คนกินมากไปจะย่อยไม่ดี หากร้ายแรงก็อาจปวดท้องเพราะกรดในกระเพาะได้
สู้ทิ้งไว้ให้กระรอกน่าสงสารตัวนี้กินดีกว่า อย่างน้อยก็ให้มันมีอาหารประทังชีวิต จะได้ไม่อดตายในฤดูหนาว
แบกถั่วหนักกว่า 40 ชั่งลงจากเขา!
ซูหว่านดีใจราวกับเด็กน้อย
ส่วนหลินโม่กลับกำลังคิดเรื่องอื่นอยู่
คราวก่อนตอนเข้าเรือนจำ เขาอดใจไม่แตะระบบอยู่ 7 วัน
พอออกมา ก็อุตส่าห์อดทนจนได้ข้อมูลข่าวสารระดับหายากสีฟ้ามาชิ้นหนึ่ง!
ผลก็คืออาศัยข้อมูลข่าวสารชิ้นนั้นจับสายลับญี่ปุ่นเฒ่าที่แฝงตัวอยู่ทางตะวันออกเฉียงเหนือมานานเกือบ 30 ปีได้
แล้วคราวนี้ล่ะ?
อดใจอยู่ 3 วัน แลกข้อมูลข่าวสารสีเขียวมาได้
ผลที่ได้กลับมาคือถั่วหนักกว่า 40 ชั่ง คิดตามราคาตลาดตอนนี้ อย่างน้อยก็น่าจะมีมูลค่าหลายสิบหยวน
หลินโม่คิดในใจ
ตอนนี้ไม่ขาดแคลนทั้งอาหารและเครื่องดื่ม
ดูท่าจะต้องอดใจรอข้อมูลข่าวสารชิ้นใหญ่เสียแล้ว
อย่างที่ว่าไว้ “สามปีไม่เปิดร้าน พอเปิดร้านทีเดียวก็กินได้สามปี”
กลับถึงบ้าน
หลินโม่ก่อไฟเล็กน้อยในเตา