ห้องประชุมชั้นบนสุดของกลุ่มบริษัทตระกูลซูมีผู้เข้าร่วมเต็มทุกที่นั่ง
ทั้งคนในตระกูลซูสายรอง กรรมการบริษัท และผู้บริหารระดับสูง ต่างมากันครบ
ไม่มีใครกล้าขาดประชุม
เมื่อคืน ซูท่านรองเสียชีวิตกลางโถงใหญ่ของบ้านเก่า ฝ่ายกองทัพเข้าตรวจสอบสายลับกันตลอดทั้งคืน คนขับรถ ฝ่ายรักษาความปลอดภัย และฝ่ายจัดซื้อของโรงยา ถูกนำตัวไปสอบสวนกว่ายี่สิบคน
เช้าวันนี้ ท่านซูออกจากโรงพยาบาล
สิ่งแรกที่ทำคือเรียกประชุมใหญ่ของกลุ่มบริษัทตระกูลซู
ในห้องประชุม หลายคนก้มหน้ามองพื้น แม้แต่จะพลิกเอกสารก็ยังไม่กล้า
เย่ฉางเซิงนั่งอยู่ตรงที่นั่งใกล้หน้าต่าง ชุดนักพรตเก่าถูกเปลี่ยนเป็นเสื้อสบาย ๆ ที่ซูชิงเยว่ให้คนซื้อมาให้เป็นการเร่งด่วน กระเป๋าผ้าใบยังพาดอยู่บนพนักเก้าอี้
เขามองปลายแขนเสื้อแล้วขมวดคิ้ว
“เสื้อตัวนี้ลื่นเกินไป”
ซูชิงเยว่ยืนอยู่ข้างเขา หลังมือยังพันผ้าก๊อซไว้ พอได้ยินก็อดหันไปมองเขาไม่ได้
“นี่เป็นผ้าสั่งตัดพิเศษ”
“แพงไหม”
“แพง”
เย่ฉางเซิงพยักหน้า “มิน่าล่ะ ใส่แล้วรู้สึกไม่มั่นคงเลย”
ซูชิงเยว่ถูกเขาพูดจนเถียงไม่ออก
ท่านซูนั่งอยู่บนที่นั่งประธาน มือเท้าไม้เท้า ใบหน้ายังซีดเซียวเพราะอาการป่วย ทว่าสายตากลับกดดันจนไม่มีใครในห้องกล้าเงยหน้า
ลุงเฉินยืนอยู่ด้านหลัง มือถือเอกสารปึกหนึ่ง
ท่านซูเอ่ยขึ้น “เรื่องเมื่อคืน ทุกคนได้ยินกันแล้วใช่ไหม”
ไม่มีใครในห้องประชุมกล้าตอบ
ท่านซูหัวเราะเย็นชา “ไม่มีใครพูดงั้นหรือ ถ้าอย่างนั้นฉันจะพูดเอง”
เขายกมือขึ้น ลุงเฉินก็รีบวางเอกสารรายชื่อฉบับหนึ่งลงบนโต๊ะ
“ซูท่านรองสมคบกับแมนดรากอร่าดำ วางยาฉัน ลักพาตัวชิงเยว่ และคิดจะยกโรงยาใหม่เมืองใต้ของตระกูลซูให้คนนอก”
“คนในรายชื่อนี้มีส่วนร่วมในการสับเปลี่ยนเวร ตัดกล้องวงจรปิด ขนย้ายวัตถุดิบยา และเปิดเผยกำหนดการเดินทาง”
“คนที่ต้องส่งให้กองทัพ เราส่งตัวไปแล้ว”
“ส่วนคนที่ต้องขับออกจากตระกูลซู ตั้งแต่วันนี้ก็ไสหัวไปซะ”
ชายคนหนึ่งจากสายรองของตระกูลหน้าซีด จำใจเอ่ยขึ้นว่า “ท่านประมุข เรื่องของซูท่านรอง พวกเราไม่รู้เห็นจริง ๆ แต่ตอนนี้ตระกูลซูเพิ่งผ่านความวุ่นวายมา หากกวาดล้างครั้งใหญ่ซ้ำอีก ฝ่ายกรรมการกับคู่ค้าคงจะ...”
ท่านซูเงยหน้ามอง “คงจะอะไร”