“ห้ามใช้ร่างงูนะ ข้ารับไม่ไหวหรอก”
หยุนเนี่ยนหลับตาลงราวกับพร้อมตาย
ได้ยินมาว่างูไม่ได้มีแค่สองท่อน แถมยังมีเงี่ยงย้อนด้วย
นี่เป็นหนึ่งในลักษณะที่วิวัฒนาการขึ้นมาของงู ใช้เกี่ยวเอาสิ่งที่งูตัวผู้ตัวอื่นทิ้งค้างไว้ในร่างงูตัวเมียออกมา เพื่อเพิ่มโอกาสในการสืบทอดสายเลือดของตน
ยิ่งไปกว่านั้น ร่างแท้ของเขายังใหญ่โตถึงเพียงนั้น หนาเสียจนเทียบได้กับถังน้ำ
หากควักออกมาจริง ๆ นางคงรับไม่ไหวแน่
ช่างเถอะ ถือเสียว่าเพื่อปลดล็อกสายเลือดมังกรเขียว นางจะอดทนไปก่อน พอตั้งท้องแล้วค่อยทิ้งเขา
งูยักษ์พยักหน้าราวกับเข้าใจ และดูคล้ายจะตอบตกลง
หางงูที่พันอยู่รอบเอวของหยุนเนี่ยนพลันกลายเป็นแขนยาวเรียวแข็งแรงของสัตว์ยักษ์ตัวผู้
งูขาวแปลงกายเป็นชายหนุ่ม รูปร่างสูงเพรียว หนังสัตว์ที่สวมอยู่เป็นวัสดุโปร่งแสง คล้ายมีสีขาวเคลือบอยู่ชั้นหนึ่ง ทั้งยังแฝงประกายมุกด้าน ๆ จาง ๆ
เขาหล่อเหลาราวกับเทพอสูร มีเส้นผมสีเงินขาวยาวสลวย ราวกับทุกเส้นผมเปล่งประกายสีขาวนวลนุ่มลื่น
รูปลักษณ์และบุคลิกของเขาละม้ายเซียนผู้สง่างาม ทว่าดวงตาสัตว์สีเขียวมรกตที่เปี่ยมไปด้วยความดิบเถื่อนของป่าดงดิบกลับทำลายบรรยากาศนั้นเสียสิ้น
ใบหน้างดงามราวเซียน ประกอบกับดวงตาสีเขียวมรกตที่ไม่เหมือนมนุษย์คู่นั้น ทำให้เขาดูราวกับงูงามอันตรายที่คอยล่อลวงบัณฑิตไร้เดียงสาในยามค่ำคืน
หยุนเนี่ยนมองจนตาค้างไปทันที
ดูสิ เรื่องมันช่างเป็นไปได้! หล่อขนาดนี้ทำไมไม่บอกตั้งแต่แรก นางเริ่มเห็นด้วยขึ้นมานิดหน่อยแล้ว
ไป๋ซีลูบแก้มหยุนเนี่ยน ผิวของหญิงสาวนั้นนุ่มเนียนขาวผ่องกว่าของตัวผู้มาตั้งแต่กำเนิด สัมผัสแล้วช่างนุ่มมือยิ่งนัก ทำให้งูหลงใหลจนไม่อยากปล่อยมือ
เขาเอ่ยถามเสียงแผ่ว น้ำเสียงแหบพร่าต่ำทุ้ม