“เมล็ดที่หว่านลงไปเริ่มงอกแล้ว”
หยุนเนี่ยนยินดีเป็นอย่างยิ่ง
ผืนดินในโลกสัตว์อสูรอุดมสมบูรณ์มาก มันฝรั่งกับมันเทศที่ปลูกลงไปไม่ถึงหนึ่งสัปดาห์ก็เริ่มทยอยงอก บนผืนดินสีดำมีจุดสีเขียวมรกตผุดขึ้นมาเป็นหย่อม ๆ
หยุนเนี่ยนหันไปกำชับเสือขาวน้อยอีกครั้ง
“เจ้าตัวน้อย ตอนแม่ไม่อยู่บ้าน เจ้าต้องคอยดูแลแปลงนี้ให้ดี นี่คือเสบียงของพวกเราในอนาคต จำได้หรือไม่”
เสือขาวน้อยพยักหน้าอย่างจริงจัง “ท่านแม่! ข้าจะเฝ้าดูให้ดีแน่นอน!”
ภายใต้คำสั่งสอนของหยุนเนี่ยน มันให้ความสำคัญกับแปลงผืนเล็กหน้าถ้ำนี้มาก
ทุกวันมันตั้งใจลาดตระเวนอยู่ริมแปลง เพื่อป้องกันนกและสัตว์ร้ายมาทำลาย
หยุนเนี่ยนเริ่มคิดถึงเรื่องที่จะทำต่อไป
“เรื่องเพาะปลูกแก้ไขได้ชั่วคราวแล้ว ข้าต้องหาดูก่อนว่าแถวนี้มีดินเหนียวหรือไม่ จะได้เผาอิฐแดงสักชุด เอาไว้สร้างเตาเผา”
“จากนั้นค่อยลองเผาเครื่องปั้นดินเผาชุดแรก”
หยุนเนี่ยนนึกถึงสองสามวันก่อน ตอนที่ตนกับเสือขาวน้อยต้องเบียดกันซดน้ำแกงปลาในหม้อเหล็กใบใหญ่เพียงใบเดียว
เป้าหมายต่อไปของนางคือเผาเครื่องปั้นดินเผาชุดหนึ่งมาใช้เป็นภาชนะกินอาหาร
“ในพื้นที่ระบบมีเครื่องปั้นดินเผาก็จริง แต่ราคาแพงเกินไป แถมยังแตกง่าย อย่างไรก็ต้องหัดทำเอง บางทีอาจหาทางขายได้ด้วย”
หยุนเนี่ยนคิดได้อย่างรวดเร็ว ไม่ว่าจะเผาอิฐแดงหรือเครื่องปั้นดินเผา ก็ต้องหาดินเหนียวให้ได้ก่อน
โดยทั่วไปดินเหนียวมักตกตะกอนตามบริเวณโค้งของแม่น้ำที่กระแสน้ำไหลช้า หรือบริเวณหน้าดินที่เปิดโล่งตามไหล่เขา รวมถึงขั้นดินริมทะเลสาบที่น้ำลด
“เริ่มจากไปดูริมลำธารที่ใช้ตักน้ำประจำวันก่อนแล้วกัน”
หลังจากสำรวจอยู่หลายวัน หยุนเนี่ยนก็คุ้นเคยกับป่าแถบนี้เป็นอย่างดี นางมาถึงริมลำธารอย่างรวดเร็ว