อาหยาไม่คิดว่าคนจากหน่วยเดินทางไกลจะมาถึงเร็วถึงเพียงนี้ สีหน้าของนางจึงดูไม่สู้ดีนัก
สาเหตุสำคัญประการหนึ่งที่บรรดาสามีสัตว์ของนางทะเลาะกันตั้งแต่เช้า ก็เพราะพวกเขาต่างพยายามผลักภาระให้พ้นตัว
ไม่มีใครอยากเข้าร่วมหน่วยเดินทางไกล เพื่อไปทำภารกิจที่มีโอกาสรอดชีวิตเพียงน้อยนิด
สีหน้าของหยุนเนี่ยนเองก็ซับซ้อนอยู่บ้าง
ใครจะคิดว่านครสัตว์ราชันจะมีงานเกณฑ์แรงงานฉบับโลกสัตว์อสูรด้วย?
แต่คิดดูแล้วก็สมเหตุสมผล โลกแห่งนี้เดิมทีก็เต็มไปด้วยความวุ่นวายและป่าเถื่อน จะย้ายเข้ามาอยู่ในนครสัตว์ราชันแล้วปลอดภัยไปตลอดกาลได้อย่างไร
สีหน้าของอาหยาดูย่ำแย่อย่างเห็นได้ชัด
“ไม่ใช่ว่าจะออกเดินทางในอีกสามวันหรือ? ตอนนี้ยังไม่ได้กำหนดตัวคนเลยนะ”
หัวหน้าหน่วยเดินทางไกลแค่นหัวเราะอย่างดูแคลน “ฮึ ข้าแค่เตือนพวกเจ้าเท่านั้น”
จากนั้นเขาก็หันไปมองอาตั่ว สายตานั้นทำให้อาตั่วสะดุ้งจนตัวหด
หัวหน้าหน่วยเดินทางไกลกล่าวเสียงเหน็บแนมว่า
“เจ้าไม่มีสามีสัตว์แล้ว ครั้งนี้จะไปด้วยตัวเอง หรือไม่ก็ออกจากนครสัตว์ราชันภายในสามวัน”
ใบหน้าของอาตั่วซีดเผือด แววตาฉายความคับแค้นอย่างชัดเจน
นางไม่อยากจากสถานที่ที่เคยใช้ชีวิตร่วมกับคู่ครองมาโดยตลอด
ภารกิจของหน่วยเดินทางไกลคร่าชีวิตคู่ครองของนางไปแล้ว ตอนนี้ยังจะบีบให้นางตายอีกหรือ?
ไม่นานหัวหน้าหน่วยเดินทางไกลก็สังเกตเห็นหยุนเนี่ยน ผู้มีใบหน้าแปลกหน้า
“เจ้าเป็นหญิงสาวที่เพิ่งย้ายเข้ามาในนครสัตว์ราชันสินะ ได้ยินว่าเจ้าซื้อบ้านที่ดีที่สุดในเมืองชั้นใน คงมีสามีสัตว์หลายคนกระมัง?”