อู๋ซัวพยักหน้าอย่างจริงจัง
เขาเองก็คาดไม่ถึงว่าจ้านจะกล้าหาญถึงเพียงนี้
แต่อู๋ซัวเป็นถึงหัวหน้าเผ่า เขาหรี่ตาลง หากหญิงสาวจากแผ่นดินผู้นี้รักษาจ้านไม่หาย
กลับทำให้เขาต้องทนทุกข์ทรมานมากขึ้นก่อนตาย เช่นนั้นก็พิสูจน์ได้ว่าคนผู้นี้ไม่ใช่หมอผีประจำเผ่า ทั้งยังแอบอ้างชื่อผู้อื่น
ถึงตอนนั้นเขาคงต้องคิดใหม่แล้วว่าจะจัดการนางอย่างไร
หลังนำมีดผ่าตัดออกมาแล้ว หยุนเนี่ยนก็หยิบยาชาออกมาหนึ่งหลอด แอลกอฮอล์เข้มข้นหนึ่งขวด และน้ำยาไอโอดีนอีกหนึ่งขวด
เมื่อเห็นว่าขอบตาของจ้านแดงก่ำ ราวกับกำลังจะร้องไห้ แต่กลับเม้มริมฝีปากล่างแน่น พยายามกลั้นน้ำตาไว้
หยุนเนี่ยนก็อดขำไม่ได้
ตัวผู้ที่รักศักดิ์ศรียิ่งชีพ กับเด็กหนุ่มผู้ดื้อรั้นเหลือเกิน
หยุนเนี่ยนหยิบขวดยาชา ใช้กระบอกฉีดยาดูดยาในปริมาณพอเหมาะ จากนั้นก็ไล่อากาศออกจนหมด
นางเรียนเกษตรศาสตร์ จะรู้ปริมาณยาชาสำหรับคนได้อย่างไรน่ะหรือ?
แน่นอนว่าเพราะนางเรียนเกษตรสัตว์ควบคู่ไปด้วย ทั้งยังเชี่ยวชาญการดูแลแม่สุกรหลังคลอด! และถือโอกาสเรียนรู้ปริมาณยาสำหรับคนมาด้วย
เมื่อเห็นว่ากระบอกฉีดยาใสในมือของหญิงสาวจากแผ่นดินผู้ที่อ้างตนเป็นหมอผีประจำเผ่ามีน้ำยาอยู่ จ้านก็สั่นเทาไม่หยุด
ท้ายที่สุดจ้านก็ขลาดขึ้นมา ถึงกับเริ่มพยายามออดอ้อนหญิงสาวที่เพิ่งพบกันเป็นครั้งแรก
“เบามือหน่อยได้ไหม? ข้ากลัวเจ็บ”
หยุนเนี่ยนฉีดยาชาเข้าไปในปีกของเขาโดยตรง ก่อนเอ่ยอย่างไม่ใส่ใจ
“วางใจเถอะ เจ้าไม่เจ็บหรอก”
จ้านรู้สึกเพียงว่าปีกชาขึ้นมา จากนั้นก็หนักอึ้ง ราวกับไม่ใช่ส่วนหนึ่งของร่างกายตนอีกต่อไป
เขาได้แต่มองหยุนเนี่ยนใช้มีดผ่าตัดเลาะเนื้อเน่าออกทีละน้อย ทว่าเขากลับไม่รู้สึกเจ็บเลยแม้แต่นิดเดียว