……
จวนตะวันออก
หลังจากจินเซ่อชงชาสี่ฤดูเสร็จเรียบร้อยแล้ว นางก็กลับมายังห้องพักในเรือนฝั่งตะวันตก
ที่นั่นเป็นที่พำนักของสาวใช้ผู้ชงชา
จินเซ่อนั่งลงบนเตียงเพื่อสูดลมหายใจเข้าลึก ๆ ชีวิตนี้ที่ได้เกิดใหม่มาไม่ใช่เรื่องง่ายเลย!
มีอุปสรรคมากมาย ล้วนเป็นบททดสอบจากฟ้า ด่านที่ยากเย็นเพียงใดนางก็ฝ่าฟันไปได้!
ชาตินี้ นางจะต้องตัดขาดจากตระกูลโตวให้สิ้นเชิง และจะต้องเบิกทางในจวนตะวันออกให้เป็นเส้นทางรุ่งเรืองของตนเองให้ได้!
เมื่อเอ่ยถึงองค์ชายแล้ว ก็ช่างน่าพิศวงจริง ๆ……
สายตาของจินเซ่อแฝงความสงสัยจาง ๆ เมื่อนางกับพี่น้องตระกูลโตวทะเลาะกัน องค์ชายกลับปรากฏตัวขึ้นอย่างกะทันหัน และเข้าข้างนาง
เรื่องนี้ไม่น่าแปลกใจนัก เพราะชื่อเสียงขององค์ชายในการเข้าข้างคนใกล้ชิดนั้นเลื่องลือ ไม่ใช่เรื่องที่ไม่มีมาก่อน
แต่เมื่อครู่ เหตุใดองค์ชายจึงเรียกนางไปตามลำพัง?
แค่เรียกชื่อนาง ก็เรียกซ้ำอยู่หลายครั้ง?
จินเซ่อ……
จินเซ่อ?
เหมือนกับ…… สนใจนางมานานแล้ว พอเห็นตัวจริง สีหน้ากลับยิ่งดูหยอกเย้ามากขึ้น
และยังอ้างเรื่องชงชามาก่อกวนนาง พอจิบชาแล้วก็ไม่เอ่ยปากสักคำ
องค์ชายรู้เรื่องบางอย่างแล้วหรือ?
รู้เรื่องอะไร?
ในใจของจินเซ่อเต็มไปด้วยความเคลือบแคลงสงสัย!
วันนี้มีเรื่องน่ายินดีสองเรื่อง
หนึ่ง คือนางโต้กลับตระกูลโตวได้อย่างสะใจ คิดว่าต่อไปพวกเขาคงไม่กล้ามาอ้างความเป็นญาติอีก!
สอง ก็เป็นความสุขที่ได้มาโดยไม่คาดฝัน องค์ชายช่วยเหลือนาง และประทับใจในตัวนาง อีกทั้งดูเหมือนจะชอบน้ำชาสี่ฤดูที่นางชงด้วย?
บางที ความสุขที่ได้มาโดยไม่คาดฝันนี้อาจเป็นแรงส่งให้นางไต่เต้าขึ้นไปข้างหน้าในภายภาคหน้าก็เป็นได้!