ไซรัสค่อย ๆ ร่อนลงสู่พื้น ดินไหม้เกรียมใต้เท้าแตกร้าวส่งเสียงแผ่วเบา
คทาทองคำในมือเขาเอียงไปข้างหน้าเล็กน้อย ผลึกเวทมนตร์สีแดงชาดตรงปลายคทาจ่ออยู่ที่ลำคอของฮอว์ก พลังเวทร้อนระอุแทบจะเผาผิวของอีกฝ่ายให้ทะลุ
แววตาของเขาปราศจากความอบอุ่น ราวกับกำลังมองก้อนหินไร้ค่า
“บอกมา ฐานของแกอยู่ที่ไหน?”
น้ำเสียงเรียบเฉย ทว่ากลับแฝงแรงกดดันที่ไม่เปิดโอกาสให้ปฏิเสธ
ฮอว์กชะงักไปก่อน จากนั้นก็ราวกับคว้าฟางเส้นสุดท้ายไว้ได้ ร่างอ้วนท้วนทรุดเข่าลงบนพื้นดินไหม้เกรียมดังตุบ หน้าผากโขกพื้นไม่หยุด ประกายไฟที่กระเด็นขึ้นมาเกาะเส้นผมมันเยิ้มของเขา แต่เจ้าตัวกลับไม่รู้สึกแม้แต่น้อย
“ทะ...ท่านโปรดไว้ชีวิตข้าด้วย ฐานของข้าอยู่ที่หุบเขาค้อนยักษ์ ห่างจากที่นี่แค่สิบกิโลเมตร ขอเพียงท่านไว้ชีวิตหมาตัวนี้ ทองเงิน เสบียง แล้วก็พวกผู้หญิงที่ปล้นมา... ข้ายกให้ท่านทั้งหมด”
เขารีบล้วงแหวนสีหม่นวงหนึ่งออกจากอกเสื้อ ประคองส่งให้ด้วยสองมือ ข้อนิ้วซีดขาวเพราะออกแรงมากเกินไป
“นี่...นี่คือแหวนมิติ ทรัพย์สินที่ข้าสะสมมาทั้งหมดอยู่ในนี้ ขอมอบให้ท่านเพื่อแสดงความภักดี ขอท่านโปรดเมตตาด้วย”
ไซรัสเลิกคิ้ว ดูประหลาดใจอยู่บ้าง
หัวหน้าโจรที่มีฝีมือระดับอัศวินเหล็กดำ กลับครอบครองแหวนมิติได้อย่างนั้นหรือ?
เห็นได้ชัดว่าไม่สมเหตุสมผล
ดูท่าที่พี่ชายของนายท่านคาดเดาไว้จะไม่ผิด คนกลุ่มนี้มีผู้บงการอยู่เบื้องหลังจริง ๆ โจรธรรมดาที่ไหนจะมีของมีค่าเช่นนี้
เขายกมือสะบัด พลังเวทสายหนึ่งม้วนผ่านแหวนวงนั้น เมื่อตรวจสอบดูแล้วก็พบว่าข้างในมีทรัพย์สินอยู่ไม่น้อย ทั้งยังมีเชือกป่านหลายมัดที่ติดป้ายคำว่า “เขตโซโท”