เสียงตุ้บดังขึ้น เขาทรุดเข่าลงต่อหน้ามาร์ตินอย่างแรง น้ำเสียงสั่นเครือด้วยความตื้นตัน “ขอบคุณครับ นายท่าน ขอบคุณนายท่านมาก”
ขณะกล่าว น้ำตาก็ไหลพรากอย่างห้ามไม่อยู่ หยดลงบนพื้นเป็นทาง
จากวันที่ถูกพิษทำลายพลัง จนกลายเป็นคนพิการที่ใคร ๆ ก็รังแกได้ กระทั่งวันนี้กลับได้พลังคืนมา แถมยังทะลวงขึ้นสู่ระดับอัศวินทองคำที่ใฝ่ฝัน...
ประสบการณ์ตลอดไม่กี่วันที่ผ่านมาแปลกประหลาดยิ่งกว่าการดิ้นรนตลอดสิบปีที่ผ่านมา ทั้งยังฝังลึกในความทรงจำยิ่งกว่า
เขาไม่รู้จะตอบแทนบุญคุณครั้งนี้อย่างไร นอกจากถวายชีวิตรับใช้
มาร์ตินมองใบหน้าที่ชุ่มไปด้วยน้ำตาของเขา ในใจก็หวั่นไหวเล็กน้อย ก่อนยื่นมือไปพยุงให้ลุกขึ้น
“ลุกขึ้นเถอะ การได้เป็นอัศวินทองคำเป็นเพียงจุดเริ่มต้น ต่อจากนี้เจ้าต้องรีบทำความคุ้นเคยกับพลังนี้ให้ได้ ในอนาคต...ยังมีเรื่องให้เจ้าออกแรงอีกมาก”
“ข้าน้อยรับคำสั่ง” แคนดิกยกมือเช็ดน้ำตาอย่างแรง แววตาแน่วแน่ขึ้นอย่างยิ่ง
เขายืนตัวตรง แม้แรงกดดันของอัศวินทองคำจะถูกม่านเวทมนตร์กักไว้ แต่ก็ยังมากพอให้ผู้คนเกิดความยำเกรง
ไซรัสสลายม่านเวทมนตร์ ก่อนยิ้มแล้วเดินเข้ามา
“ยินดีด้วยนะ แคนดิก”
บารอนเดินเข้ามาตบไหล่เขาเช่นกัน แววตาเต็มไปด้วยความยินดี ทว่าที่มีมากกว่านั้นคือความคาดหวังต่ออนาคตของตนเอง
มาร์ตินมองแผงระบบ พลังงานที่เหลืออยู่มี 19,100 แต้ม
เพียงพอสำหรับการเริ่มฟื้นฟูบารอนในเบื้องต้น
ไซรัสฟื้นคืนสู่ระดับนักเวททองคำ แคนดิกทะลวงขึ้นเป็นอัศวินทองคำ พลังของเขตซิลเวอร์สไปค์กำลังเติบโตขึ้นอย่างเห็นได้ชัด