“คุณชาย ต้องการให้ส่งไปที่ห้องของไซรัสหรือขอรับ?” คาเลีย พ่อบ้านชะงักไป รายการในมือแทบหล่น
“ใช่ มีปัญหาอะไรหรือ?” มาร์ตินเงยหน้ามองเขา
พ่อบ้านมีสีหน้าลำบากใจ ลังเลอยู่ครู่หนึ่งก่อนเอ่ยขึ้น
“แต่คุณชายไม่ทราบหรือขอรับ? จอมเวทเฒ่าคนนั้น... เขากลายเป็นคนไร้ประโยชน์ไปแล้ว”
“แหล่งพลังเวทถูกทำลายจนแตกละเอียด ไม่อาจรวบรวมธาตุเวทได้ด้วยซ้ำ อย่าว่าแต่สร้างม้วนคาถาเลย เกรงว่าแม้แต่เปลวไฟเล็ก ๆ ก็ยังจุดไม่ติด”
เขาอดเตือนไม่ได้ เรื่องนี้ไม่ใช่เรื่องเล็ก วัสดุมูลค่าหนึ่งพันเหรียญทองจะยกให้คนไร้ประโยชน์อย่างนั้น เท่ากับโยนเงินทิ้งน้ำชัด ๆ
แต่มาร์ตินกลับส่ายหน้า น้ำเสียงเรียบเฉย
“พอแล้ว คาเลีย เรื่องนี้ไม่ใช่สิ่งที่เจ้าต้องกังวล ทำตามที่ฉันบอกก็พอ”
“แต่ว่า...” พ่อบ้านยังอยากพูดต่อ
“จำไว้ เรื่องนี้ต้องเป็นความลับ นอกจากพวกเราแล้ว ห้ามให้คนที่สี่รู้เด็ดขาด”
มาร์ตินเน้นเสียงหนักแน่นขึ้น แววตาเด็ดขาดจนไม่เปิดโอกาสให้โต้แย้ง
เมื่อเห็นดังนั้น พ่อบ้านก็รู้ว่าต่อให้เกลี้ยกล่อมต่อไปก็คงไร้ประโยชน์ จึงได้แต่พยักหน้ารับไปก่อน
“ขอรับคุณชาย ผมจะไปจัดการเดี๋ยวนี้”
แต่ในใจเขากลับตัดสินใจแน่วแน่แล้ว
พอส่งวัสดุไปถึง เขาจะรีบไปอธิบายเรื่องนี้ให้ท่านลอร์ดกับคุณชายใหญ่ฟังทันที