เคลชะงักไป “คุณบ้าไปแล้วหรือ?”
“วางใจเถอะ” มุมปากของมาร์ตินยกโค้งเป็นรอยยิ้มเย็นชา “แกรนด์ดยุกคิดจะยืมมือเรา ถึงอย่างนั้นเราก็อาจอาศัยสถานการณ์ให้เป็นประโยชน์ได้ การที่ออร์คบุกโจมตีเมือง...บางทีอาจเป็นสถานที่เหมาะจะคัดเลือกคนก็ได้”
เขาหันไปมองบารอนใต้ระเบียง แล้วเอ่ยเสียงเบา “ไปบอกคนของแกรนด์ดยุกว่าผมจะเตรียมตัว แล้วออกเดินทางทันที”
“พี่ใหญ่ ผมจะพาบารอนกับไซรัสไปด้วย”
มาร์ตินมองเคล น้ำเสียงหนักแน่นสงบนิ่ง
“ตราบใดที่บารอนอยู่ข้างกายผม และผมออกจากเขตซิลเวอร์สไปค์ไปแล้ว พวกเขาก็ไม่มีเหตุผลจะลงมือกับพวกคุณ อัศวินขั้นเซนต์ผู้หนึ่ง ไม่ใช่ใครก็รับมือความพิโรธได้”
เขาหยุดเล็กน้อย ก่อนเสริมว่า “ช่วงนี้พวกคุณก็เฝ้าดูแลเขตปกครองให้ดี เรื่องคุณอาสี่ คุณอาห้า และแคนดิก ผมจะติดต่อพวกเขาผ่านผลึกสื่อสาร”
“ถ้ามีเรื่องที่จัดการไม่ได้ ก็ส่งข่าวมาหาผมทันที ไม่ว่าผมจะอยู่ที่ไหน ผมจะให้บารอนรีบไปหาพวกคุณ”
เคลเงียบไปครู่หนึ่ง ก่อนพยักหน้า
เขาเข้าใจความหมายของมาร์ติน ตอนนี้ทุกสายตาต่างจับจ้องมาร์ตินกับบารอน
เมื่อทั้งสองจากไป ปราสาทซิลเวอร์สไปค์กลับจะได้ถอยออกจาก “ใจกลางพายุ” ชั่วคราว พวกที่ลอบเฝ้าจับตาคงเปลี่ยนเป้าหมายตามไปด้วย แรงกดดันที่ปราสาทต้องแบกรับย่อมลดลงไม่น้อย
“ก็ดีเหมือนกัน”
เคลสูดลมหายใจลึกแล้วตบไหล่มาร์ตินเบา ๆ
“ไปถึงแนวหน้าแล้วระวังตัวให้ดี ออร์คดุร้าย ส่วนทางแกรนด์ดยุกก็ใช่ว่าจะมีเจตนาดี อย่าฝืนปะทะ ถ้าไม่ไหวจริง ๆ ก็ถอยกลับมา ขอแค่คุณยังอยู่ จะไปเริ่มต้นใหม่ที่ไหนก็ได้”
“ผมรู้” มาร์ตินยิ้ม “คุณเองก็จับตาความเคลื่อนไหวของทูตจากนครหลวงให้ดี พวกเขายังไม่มาเสียที บางทีอาจกำลังรอให้พวกเราออกไปก่อน”
“วางใจเถอะ ผมรู้ว่าควรทำอย่างไร”