พลังงานอันบ้าคลั่งทะลักท่วมไปทั่วร่างของฟลินในพริบตา ราวกับกระแสน้ำหลากที่พังทลายเขื่อน
ร่างกายซูบผอมของเขาสั่นสะท้านอย่างรุนแรง กระดูกส่งเสียงกรอบแกรบ บริเวณบาดแผลตรงแขนขวาที่ขาดกลับมีเนื้อและเลือดสีทองอ่อนขยับเขยื้อนอย่างช้า ๆ
แก่นพลังปราณต่อสู้ที่เสื่อมถอยถูกพลังงานโอบล้อม ราวกับต้นไม้แห้งที่ผลิใบในฤดูใบไม้ผลิ มันฟื้นคืนชีวิตขึ้นอีกครั้ง กลิ่นอายระดับตำนานที่ถูกกดข่มมานานหลายสิบปีพวยพุ่งออกมาอย่างควบคุมไม่ได้ แทบจะพลิกหลังคาโรงเตี๊ยมให้ปลิวว่อน
บารอนตวาดเสียงต่ำ ร่างวูบไหว พลังกปราณต่อสู้สีทองคล้ำแผ่ขยายเป็นม่านพลัง กักเก็บกลิ่นอายที่เล็ดลอดออกมาทั้งหมดไว้ในห้องอย่างแน่นหนา ไม่ปล่อยให้คลื่นพลังแม้แต่น้อยรั่วไหลออกไป
ฟลินคุกเข่าอยู่บนพื้น สัมผัสถึงพลังที่หวนคืนมาวิ่งพล่านอยู่ในกาย เขาเงยหน้าขึ้นฉับพลัน แววตาเปล่งประกายด้วยความไม่อยากเชื่อ
นี่คือพลังของฟลิน อัศวินระดับตำนานผู้เลื่องชื่อด้านการป้องกันในอดีต แม้แต่ช้างยักษ์ของพวกออร์คก็ยังพุ่งชนกำแพงพลังปราณต่อสู้ของเขาไม่แตก!
“นี่... นี่มัน...”
เขายกแขนซ้ายขึ้นอย่างสั่นเทา กล้ามเนื้อปูดนูน เปี่ยมด้วยพละกำลังที่พร้อมระเบิดออกมา
“พลังของผมกลับมาแล้วในที่สุด”
มาร์ตินมองพลังงานที่เหลืออยู่เจ็ดแสนหนึ่งหมื่นหน่วยบนแผงระบบ ก่อนเอ่ยเรียบ ๆ ว่า “กำลังของคุณฟื้นคืนมาแล้ว ส่วนที่เหลือคุณต้องค่อย ๆ บำรุงฟื้นฟูด้วยตัวเอง นับจากวันนี้ คุณคือคนของเขตซิลเวอร์สไปค์”