ฟ้าสางได้ไม่นาน หมอกยามเช้าเหนือเทือกเขาแบล็กสไปน์ยังไม่ทันจางหาย ไอเย็นยะเยือกก็แผ่ซ่านไปทั่ว
มาร์ตินกับบารอนกินอาหารเช้าในกระโจมของค่ายชั่วคราวเรียบร้อยแล้ว มีเพียงแผ่นแป้งข้าวสาลีแห้งแข็งไม่กี่ชิ้นกับนมสัตว์อุ่น ๆ เรียบง่ายแต่พอประทังท้อง
มาร์ตินสวมผ้าคลุมหน้าบันชี ก่อนรัดสายเกราะปลุกใจให้แน่น เสียงโลหะกระทบกันดังแผ่วเบา
ส่วนบารอนยังคงสวมเสื้อคลุมพลังปราณต่อสู้สีทองหม่นตัวเดิม ยืนอยู่ข้างมาร์ตินอย่างนอบน้อม
“ไปกันเถอะ”
มาร์ตินจัดเสื้อผ้าให้เรียบร้อย แล้วก้าวออกจากกระโจมเป็นคนแรก
ภายในค่ายเริ่มวุ่นวายขึ้นแล้ว พวกทหารกำลังเก็บสัมภาระ เหล่าอัศวินตรวจสอบอานม้าศึก กองไฟที่อยู่ไกลออกไปพ่นควันสีจางลอยอ้อยอิ่ง กลิ่นหนังกับเหงื่อคลุ้งปะปนอยู่ในอากาศ
ทั้งสองเดินเคียงกันไปยังกระโจมบัญชาการ ระหว่างทาง เหล่าคนรับใช้ของขุนนางและทหารต่างหลีกทางให้บารอนโดยไม่รู้ตัว แววตาเปี่ยมด้วยความยำเกรง
ทหารยามหน้ากระโจมใหญ่จำพวกเขาได้ จึงเปิดม่านให้โดยไม่ต้องรายงาน
ภายในกระโจม แกรนด์ดยุกมงแคลร์ยืนอยู่หน้าแผนที่ กำลังสนทนาเสียงเบากับขุนนางคนสนิทหลายคน ครั้นเห็นมาร์ตินกับบารอนเข้ามา เสียงพูดคุยก็เงียบลงทันที
แกรนด์ดยุกหันกลับมา สีหน้ากลับมาเคร่งขรึมดังเช่นทุกวัน ราวกับเหตุปะทะเมื่อคืนไม่เคยเกิดขึ้น
“มาร์ติน บารอน” เขาพยักหน้า “เตรียมตัวพร้อมแล้วหรือ?”
“พร้อมแล้วครับ ท่านแกรนด์ดยุก”
มาร์ตินพยักหน้าเล็กน้อย
“พวกเรามาเพื่อกล่าวลา ตอนนี้จะออกเดินทางไปยังช่องเขาเส้นทางกลาง ตามแผนจะไปตรึงกำลังหลักของพวกออร์คไว้”
แกรนด์ดยุกมงแคลร์กวาดตามองทั้งสอง ก่อนหยุดสายตาที่บารอน น้ำเสียงอ่อนลงเล็กน้อย
“อันดอร์ พวกหมอผีออร์คที่เส้นทางกลางรับมือไม่ง่าย โดยเฉพาะผู้แข็งแกร่งขั้นโดเมนคนนั้น ได้ยินว่าชำนาญเวทสายฟ้า เจ้าจงระวังตัวให้มาก”