การประมูลเข้าสู่ช่วงทาสอย่างรวดเร็ว
เริ่มจากเชลยออร์คที่กำยำล่ำสันสองสามคน ถูกโซ่เหล็กล่ามไว้ สายตาดุดันแต่แฝงความเหนื่อยล้า ถูกเจ้าของเหมืองซื้อไปอย่างรวดเร็ว
ตามด้วยช่างตีเหล็กเผ่าแคระสองสามคน ที่ตกเป็นทาสเพราะแพ้สงครามเผ่า มือที่หยาบกร้านและกลิ่นไฟบนตัวบ่งบอกฝีมือไม่ธรรมดา ถูกสมาคมช่างตีเหล็กในเมืองประมูลไปในราคาสูง
จากนั้นก็ถึงคราวของสาวน้อยต่างเผ่า
มีสาวหูแมวหางฟูๆ ย่อตัวหลบๆ ซ่อนๆ อย่างประหม่า
และยังมีสาวเอลฟ์ผมสีเงินผิวขาว แม้จะสวมโซ่ตรวน แต่ท่าทางยังคงสง่างาม ดวงตาสีเขียวมรกตคู่นั้นแฝงไว้ซึ่งความอับอายและความดื้อรั้น
"เผ่าเอลฟ์ ราคาเริ่มต้นห้าร้อยเหรียญทอง" เสียงของผู้เรียกประมูลสูงขึ้น ราวกับปลุกเร้าความรู้สึก
ชั้นล่างเกิดความวุ่นวายขึ้นในทันที ขุนนางอิสระพุงพลุ้ยหลายคนหน้าแดงก่ำ ตื่นเต้นยกป้ายประมูล
"หกร้อยเหรียญทอง"
"แปดร้อย"
"หนึ่งพัน"
สายตาของพวกเขาจ้องติดอยู่ที่สาวเอลฟ์ ไม่ปิดบังความโลภ ซึ่งตัดกับผมขาวโพลนและผิวที่เหี่ยวย่นของพวกเขาอย่างชัดเจน
มาร์ตินเอนตัวพิงขอบหน้าต่าง มองดูทุกอย่างด้วยสายตาเย็นชา
ขุนนางอ้วนดำ เหี่ยวเฉาเหล่านั้นแย่งชิงกันเพื่อสิ่งที่เรียกว่า "กลิ่นอายต่างเผ่า" จนหน้าแดง หูแดง ดูตื่นเต้นราวกับสัตว์ร้ายที่กำลังจะเขมือบเหยื่อ ทำให้เขาอดถอนหายใจในใจไม่ได้
สมดังคำที่ว่า กายแก่แต่ใจยังสาวจริงๆ
เขาไม่สนใจจะมั่วแต่เรื่องแบบนี้ เพียงแค่เปิดแผงระบบอย่างเงียบๆ ให้มันสแกนทาสบนเวทีโดยอัตโนมัติ
[ตรวจพบเป้าหมาย: สาวน้อยเผ่าหูแมว ไม่มีศักยภาพเหนือธรรมชาติ แกนกลางต้นกำเนิดปกติ]
[ตรวจพบเป้าหมาย: สาวเอลฟ์ มีพลังธรรมชาติอ่อนๆ แอบแฝง แกนกลางต้นกำเนิดไม่เสียหาย แต่ไม่มีประสบการณ์ต่อสู้]
[ตรวจพบเป้าหมาย: ......]
ส่วนใหญ่เป็นทาสธรรมดาๆ เป็นครั้งคราวที่มีพลังเวทมนตร์อ่อนๆ ก็ไม่ถือว่า "มีคุณค่าสูง"
มาร์ตินขมวดคิ้วเล็กน้อย ครั้งนี้ต้องกลับมือเปล่ากันหรือนี่?
ทันใดนั้น ผู้เรียกประมูลก็นำทาสอีกคนขึ้นมาบนเวที ชายชราคนหนึ่งสวมเสื้อคลุมเก่าๆ หลังค่อมมาก ใบหน้าเต็มไปด้วยรอยย่น มองไม่ชัดว่าหน้าตาเป็นอย่างไร มีเพียงดวงตาคู่หนึ่งที่ในเงามืดบางครั้งก็ประกายวาบ
"ท่านผู้นี้คือทหารผ่านศึกที่ถูกจับมาจากสมรภูมิทางตะวันออก เคยเป็นอัศวินระดับเงินขั้นสูงสุด เพียงแต่ถูกยาพิษชนิดหนึ่งที่ไม่รู้จัก ทำให้พลังทั้งหมดสูญสิ้น แต่ประสบการณ์ของเขายังคงอยู่ ราคาเริ่มต้นสิบเหรียญทอง"
ใต้เวทีมีเสียงเยาะเย้ยดังขึ้น ไม่มีใครอยากประมูลทหารผ่านศึกที่พิการคนนี้
แต่สายตาของมาร์ตินกลับหยุดนิ่งไปชั่วขณะ
เสียงแจ้งเตือนของระบบก็ดังขึ้นพอดี
[ตรวจพบเป้าหมาย: แคนดิก เคยเป็นอัศวินระดับเงินขั้นสูงสุด เนื่องจากร่างกายถูกกัดกร่อนโดยยาพิษมังกร จึงตกเป็นคนไร้ค่า]
[สามารถซ่อมแซมได้: ต้องใช้พลังงานแปดพันหน่วย ผลการซ่อมแซม: ขจัดพิษ ฟื้นฟูสู่ระดับเงินขั้นสูงสุด (เพิ่มพลังงานอีกหนึ่งหมื่นหน่วย สามารถเลื่อนขั้นเป็นอัศวินทองคำได้)]
มุมปากของมาร์ติน ในที่สุดก็โค้งขึ้นเป็นรอยยิ้มอีกครั้ง
มาซะที
"สิบเหรียญทอง"
เสียงของมาร์ตินลอดผ่านท่อทองแดงถ่ายทอดเสียงออกไป ไม่ดัง แต่ชัดเจนถึงหูทุกคน
ผู้เรียกประมูลกำลังจะเอ่ยปากเร่ง กลับชะงักไปเล็กน้อยเมื่อได้ยิน
เดิมทีเขาคิดว่าทหารผ่านศึกพิการคนนี้คงจะไร้คนประมูล ไม่คิดว่าห้องหมายเลขหนึ่งจะยอมออกราคา
ในทันใดนั้น โดยไม่ลังเลใดๆ ก็ตีค้อนลงมาโดยตรง
ค้อนไม้จึงส่งเสียง "ปัง" ดังลั่น
"ตกลง! ทหารผ่านศึกคนนี้ตกเป็นของท่านในห้องหมายเลขหนึ่ง"
คนใต้เวทีต่างตกตะลึงไปครู่หนึ่ง แล้วเงยหน้ามองห้องที่ประดับตราประจำตระกูลซิลเวอร์สไปค์บนชั้นสองด้วยสายตาที่แตกต่างกันไป
บางคนแอบจิจก "คุณชายรองซื้อเขากลับไปทำไมกันนะ ดูท่าทางจะไม่มีประโยชน์อะไรเลย"
แต่ไม่มีใครกล้าโต้แย้ง ยิ่งไม่ต้องพูดถึงการขึ้นราคา
ในเขตซิลเวอร์สไปค์ เกียรติของไวส์เคานต์ ไม่ใช่สิ่งที่ใครจะล่วงเกินได้
เหล่าขุนนางอิสระรีบเบือนสายตาหนี ต่างคิดในใจว่า
ในการประมูลครั้งนี้ ของที่ห้องหมายเลขหนึ่งออกราคา ไม่ว่าจะชอบแค่ไหน ก็ห้ามเข้าไปยุ่งเด็ดขาด เพื่อไม่ให้ไปโกรธคุณชายรองคนนั้น แล้วหาเรื่องใส่ตัวเปล่าๆ
ผู้จัดการที่อยู่ข้างๆ มองดูเหตุการณ์ชัดเจน รีบโค้งคำนับ: "คุณชายรองมีสายตาที่แหลมคม ทหารผ่านศึกคนนี้ถึงแม้จะดูไม่เด่น แต่ที่เข้าตาท่านได้ คงต้องมีความสามารถพิเศษแน่นอน"
"ให้ข้าจัดคนนำเขาไปส่งที่ห้องคนรับใช้หลังปราสาท เพื่อปักหลักก่อนดีไหม?"
"ไม่จำเป็น" มาร์ตินส่ายหัว "หาห้องสะอาดๆ สักห้อง แล้วส่งหมอไปดูบาดแผลของเขา"
ผู้จัดการรีบรับคำ: "ได้ ข้าน้อยจะไปจัดการทันที"
สายตาของมาร์ตินหวนกลับไปที่สนามประมูลอีกครั้ง มองดูอัศวินเชลยที่ถูกผลักขึ้นมาทีละคน แล้วส่ายหัวเบาๆ
คนเหล่านี้ส่วนใหญ่เป็นทหารรับใช้อัศวินหรืออัศวินธรรมดาระดับเหล็กดำ แกนกลางต้นกำเนิดเสียหายไม่มาก แต่ราคากลับแพงเอาเรื่อง ยังไงก็เป็นอัศวินเหนือธรรมชาติ การซื้อพวกเขามาจึงไม่คุ้มค่า
มีเงินจำนวนนั้น เอาไปซื้อผลึกเวทมนตร์ให้มากขึ้น เก็บพลังงานให้ระบบก่อนดีกว่า
เขาอดทนดูต่อไปอีกรอบ จนกระทั่งร่างก้มๆ โกงๆ ตัวหนึ่งถูกพาขึ้นมาบนเวที ก้าวเท้าอ่อนแรง เสื้อคลุมนักเวทบนตัวดูไม่รู้สีดั้งเดิมแล้ว มีเพียงปลายนิ้วที่ยังมีรอยเวทมนตร์จางๆ หลงเหลืออยู่ บ่งบอกถึงอดีตที่เคยมีตัวตน
"ประเด็นสำคัญมาแล้ว ทุกท่าน"
ผู้เรียกประมูลเร่งเสียงขึ้น ชี้ไปที่นักเวทแก่คนนั้น: "ท่านผู้นี้คือศัตรูตัวฉกาจที่จับมาจากแนวรบด้านตะวันออก ถูกจอมอัศวินตำนาน 'นักทำลายเวท' นากา แห่งราชอาณาจักร ทุบแหล่งพลังเวทแตก ถึงแม้การฟื้นพลังจะยากยิ่งกว่าขึ้นสวรรค์ แต่..."
ยังพูดไม่ทันจบ เสียงถอนหายใจก็ดังขึ้นใต้เวที เห็นได้ชัดว่าทุกคนไม่ได้โง่
เขาจงใจเว้นจังหวะ รอให้เสียงถอนหายใจใต้เวทีเงียบลง แล้วหัวเราะคิกคัก
"ไม่พูดถึงเรื่องฟื้นพลัง แต่ความรู้ด้านเวทมนตร์ในหัวของเขาไม่หายไปไหน"
"ตอนที่แหล่งพลังเวทถูกทำลาย เขาเป็นจอมเวทระดับทองคำแล้ว"
"ซื้อกลับไปเป็นครูสอนให้เด็กๆ ในตระกูล สอนพื้นฐานเวทมนตร์แบบตัวต่อตัว จะลดทางอ้อมไปได้เท่าไหร่? นี่คือตำราวิชามีชีวิตที่ต่อให้ใช้เงินก็ยากจะซื้อได้"
คำพูดนี้ทำให้ใต้เวทีเงียบลงเล็กน้อย
ความรู้ของจอมเวทระดับทองคำ แท้จริงแล้วล้ำค่ายิ่งกว่าม้วนคัมภีร์เวทที่ท่องจำกันตายตัว โดยเฉพาะกับตระกูลที่อยากฝึกฝนลูกหลานให้เรียนเวทมนตร์แล้ว แรงดึงดูดใจไม่น้อยเลยทีเดียว
"ราคาเริ่มต้นห้าสิบเหรียญทอง" ผู้เรียกประมูลประกาศราคา
ปลายนิ้วของมาร์ตินเคาะเบาๆ ริมขอบหน้าต่าง เสียงแจ้งเตือนของระบบก็ดังขึ้นพอดี
[ตรวจพบเป้าหมาย: ไซรัส เคยเป็นจอมเวทธาตุระดับทองคำ แหล่งพลังเวทถูกทำลายทางกายภาพ แกนกลางต้นกำเนิดเสียหายอย่างรุนแรง]
[สถานะปัจจุบัน: อ่อนแออย่างยิ่ง สามารถซ่อมแซมได้: ต้องใช้พลังงานสองหมื่นหน่วย ผลการซ่อมแซม: สร้างแหล่งพลังเวทใหม่ ฟื้นฟูสู่จุดสูงสุด]
สองหมื่นหน่วยพลังงาน...
แววตาของมาร์ตินเปล่งประกายวูบไหว ถึงแม้จะแพง แต่สองจุดนี้ "ความรู้เวทมนตร์ระดับทองคำ" และ "ความสามารถในการร่ายเวทระดับทองคำ" ช่างยั่วใจเหลือเกิน
เขตแดนทางเหนือขาดแคลนนักเวท เขตซิลเวอร์สไปค์ยิ่งหนักกว่า
หากมีจอมเวทระดับทองคำสักคนมาชี้แนะ ถึงแม้จะเป็นเพียงแค่ความรู้เชิงทฤษฎี ก็สามารถยกระดับรากฐานเวทมนตร์ของดินแดนได้อย่างมาก อุดช่องว่างกำลังรบเวทมนตร์ระดับสูงในดินแดนได้โดยตรง
"ห้าสิบเหรียญทอง" มีคนเริ่มออกราคา เป็นพ่อค้าผู้มั่งคั่งในเมือง อยากจ้างครูเวทให้ลูกชายคนเล็ก
"หกสิบเหรียญทอง" ขุนนางเล็กๆ อีกคนก็ร่วมวงประมูลด้วย
ราคาค่อยๆ ไต่ขึ้น ในไม่ช้าก็ถึงแปดสิบเหรียญทอง
มาร์ตินมองดูคนที่กำลังประมูลใต้เวที ใจได้ตัดสินใจแล้ว
เขาพูดกับท่อทองแดงถ่ายทอดเสียงอย่างใจเย็น: "หนึ่งร้อยเหรียญทอง"
เสียงจบลง ใต้เวทีเงียบสนิทในทันที เป็นห้องหมายเลขหนึ่งอีกแล้ว
คนที่ประมูลอยู่ก่อนหน้ามองตากัน แล้วพากันถอดใจ
หนึ่งร้อยเหรียญทองซื้อนักเวทแก่ที่ร่ายเวทไม่ได้มาเป็นครูถือว่าคุ้มมาก ยังไงความรู้ในหัวของจอมเวททองคำก็ไม่ใช่แค่หนึ่งพันเหรียญทอง
เดิมทีคิดจะค่อยๆ ขึ้นราคา ใช้เงินไม่กี่ร้อยเหรียญทองก็ได้ตัวไป แต่ใครจะรู้ว่าคนของตระกูลไวส์จะมาเกี่ยวข้องด้วย ใครจะกล้าแย่งอีก?
ผู้เรียกประมูลมองไปที่เงาร่างด้านหลังอย่างลำบากใจ เห็นอีกฝ่ายพยักหน้า
เขารีบกลับมายิ้มและตีค้อนลงมาทันที
"หนึ่งร้อยเหรียญทอง ตกลง ขอแสดงความยินดีกับท่านในห้องหมายเลขหนึ่งด้วย"
มาร์ตินพยักหน้า แล้วพูดกับผู้จัดการด้านหลัง: "จัดการร่วมกับคนก่อนหน้านี้ด้วย นักเวทคนนี้ ถือว่าข้าเป็นหนี้บุญคุณพวกเจ้า"
"คุณชายรอง พูดอะไรกันเช่นนี้ เป็นสิ่งที่โรงประมูลของเราควรทำอยู่แล้ว"
ผู้จัดการโบกมือปฏิเสธอย่างนอบน้อม แต่ในใจกลับคิดว่า วันนี้คุณชายรองซื้อแต่พวกแก่ แก่ ป่วย พิการที่ดูไร้ประโยชน์ แล้วมันจะมีอะไรแอบแฝงอยู่หรือเปล่านะ?
มาร์ตินหันหลังเดินออกจากห้อง
แสงสุดท้ายของตะวันยามเย็นสาดผ่านหน้าต่างทางเดิน ทอดเงายาวอยู่ด้านหลังเขา
เขารู้ดีว่า ตอนนี้ "หุ้นทอง" ในมือมีสามตัวแล้ว ต่อไปสิ่งที่สำคัญที่สุดคือหาทางให้ได้ผลึกเวทมนตร์มากพอ
สงครามใกล้จะมาถึง เวลาไม่มากแล้ว
เขาต้องการให้ "ไพ่ตาย" เหล่านี้อย่างน้อยก็ใช้งานได้ก่อนที่ท่านพ่อจะออกศึก
"กลับปราสาท"