หลู่จิ้งหมิงฝืนยิ้มอย่างซื่อสัตย์และนอบน้อมตามที่ตนคิด พลางกล่าวว่า “คุณตำรวจ ขอโทษครับ เมื่อกี้ผมไม่ทันสังเกตป้ายห้ามผ่าน...”
เขารีบยอมรับผิดก่อน น้ำเสียงจริงใจ หวังจะเอาตัวรอดไปได้
ใครจะรู้ว่าคุณตำรวจจราจรไม่หลงกลไม้นี้ น้ำเสียงยิ่งเคร่งขรึมกว่าเดิม “ใบขับขี่กับใบคู่มือจดทะเบียนรถ”
หัวใจของหลู่จิ้งหมิงเต้นรัว เรื่องใบขับขี่นั้นไม่มีปัญหา เดิมทีเขาก็มีใบขับขี่รถบรรทุกอยู่แล้ว
แต่ใบคู่มือจดทะเบียนรถล่ะ... รถคันนี้ที่จู่ ๆ ก็ขยายใหญ่ขึ้นหลัง “ระบบอัปเกรด” จะมีเอกสารถูกกฎหมายได้อย่างไร?
แทบจะมองเห็นขั้นตอนหลังจากนี้ได้อยู่แล้ว: ยึดรถ ปรับเงิน ตรวจสอบที่มาของรถ จากนั้นทุกอย่างก็จะถูกเปิดโปง...
นิ้วมือของเขาแข็งเกร็งขณะเอื้อมไปเปิดช่องเก็บของฝั่งผู้โดยสาร ใบขับขี่กับใบคู่มือจดทะเบียนรถเก็บอยู่ในนั้นมาตลอด
“คุณครับ ช่วยเร็วหน่อย อย่าขวางรถคันหลัง” ตำรวจจราจรอีกคนที่อายุมากกว่าหน่อยเคาะกระจกประตู น้ำเสียงเร่งรัดและเจือความหงุดหงิด
ชั่วโมงเร่งด่วนยามเช้ายังไม่ผ่านพ้น รถคันใหญ่ที่ขวางถนนอยู่เช่นนี้ช่างขวางหูขวางตาเหลือเกิน
“อ๋อ ๆ ขอโทษครับ ขอโทษ!” หลู่จิ้งหมิงไม่มีเวลาคิดมาก เขาลนลานยื่นเอกสารทั้งสองเล่มออกไปพร้อมกัน หัวใจแทบกระดอนออกมาจากลำคอ
เขาเตรียมใจไว้แล้วว่าจะถูกตำรวจจราจรตำหนิทำนองว่า “เอกสารไม่ถูกต้อง” หรือ “ข้อมูลรถไม่ตรงกัน” ในหัวรีบกุเรื่องแก้ตัวอย่างไร้น้ำหนักขึ้นมาว่า “โดนหลอกตอนซื้อรถมือสอง” หรือ “ผมก็ไม่รู้เหมือนกัน”
ตำรวจจราจรรับเอกสารไป เปิดดูใบขับขี่ก่อน แล้วเทียบกับตัวหลู่จิ้งหมิง พยักหน้า จากนั้นจึงเปิดใบคู่มือจดทะเบียนรถ