ซูหว่านรู้สึกละอายใจต่อความคิดเหล่านี้ของตน คนเขามีรสนิยมปกติ ต่อให้เป็นเช่นนั้นก็คงเป็นฝ่ายรุก
แน่นอนว่าเจียงอวี้ไม่รู้ว่านางคิดอันใดอยู่ บัดนี้เขาเพียงสงสัยว่าผู้มีพระคุณช่วยชีวิตตนนั้นหน้าตาเป็นเช่นไร ตรงกับที่ตนวาดหวังไว้หรือไม่
หลายวันมานี้ยากับโอสถมิได้ขาด สองรองอธิบายว่า เมื่อเขาดื่มโอสถจนหมดแล้ว ให้สามรองไปที่อำเภออีกครั้งเพื่อตามตัวเขา นำโอสถอีกสองสามชุดกลับมาเพื่อบำรุงกายให้เขาต่อไป
หักข้าวโพดมาหลายวันแล้ว ข้าวโพดในนาเก็บเกี่ยวเสร็จสิ้นหมด บัดนี้แขวนอยู่ใต้ชายคาเต็มทั้งหมด มุมกำแพงก็กองพะเนินดั่งเนินเขา ต้องใช้แรงมือปลิดเมล็ดออก แล้วจึงไปยืมโม่แป้งมาบดเป็นแป้งข้าวโพด
ต่อไปยังต้องขุดมันหวานกับมันฝรั่งกลับมา เติมห้องใต้ดินให้เต็ม เพื่อเตรียมตัวใช้ชีวิตในฤดูหนาวอย่างสงบสุข
สามรอง สี่รอง และห้ารองไปขุด ส่วนซูหว่านอยู่บ้านทำอาหาร และถือโอกาสปลิดเมล็ดข้าวโพดยามว่าง ข้าวโพดพวกนี้แก่จัดมานานแล้ว ผึ่งกลางแดดในนาถึงสองเดือน เหี่ยวแห้งมานาน จนแข็งโป๊ก แห้งกรัง
แรกเริ่มนั้นปลิดลำบากนัก แต่พอปลิดได้สองสามแถวก็ง่ายขึ้น
เจียงอวี้รู้ว่านางปลิดเมล็ดข้าวโพดอยู่ จึงคิดว่าตนว่างก็ว่าง น่าจะช่วยปลิดด้วยกันได้
เขามองไม่เห็น ซูหว่านจึงยกเก้าอี้มีพนักมาวางใต้ชายคาให้เขา วางตะกร้าไว้ตรงหน้า เขาก็อาศัยความรู้สึกปลิดเอา
คนทั้งสองนั่งอยู่ด้วยกัน ดูกลมเกลียวนัก แทบไม่พูดจา ต่างคนต่างทำงานของตนอย่างสงบ
เจียงอวี้เรี่ยวแรงมาก ปลิดได้เร็ว ไม่นานก็เต็มก้นตะกร้า ส่วนซูหว่านนั้นเดิมทีร่างกายอ่อนแอ ไม่มีแรง ปลิดได้ครู่เดียวนิ้วมือก็แดงไปหมด