ซูหว่านรู้สึกได้รับการปลอบประโลม ในใจก็มิได้คิดมากอีกต่อไป
น้ำในตุ่มที่บ้านใกล้หมด หลังจากพวกซูจิ่งอาบน้ำเสร็จก็แบกถังน้ำคนละถังไปตักน้ำที่บ่อน้ำ พวกเขาคุ้นเคยกับงานเกษตรเหล่านี้มาตั้งแต่เด็ก สามคนผลัดกันไปคนละสองเที่ยว ก็ตักน้ำจนเต็มตุ่มสองใบในบ้าน
ซูหว่านเป็นคนอาบน้ำคนสุดท้าย ทุกคนอาบน้ำกันตามสบาย เพียงยกน้ำสองถังมาราดๆ ถูๆ ก็พอ กู้เยวี่ยต่างออกไป บิดามารดาตั้งใจทำถังอาบน้ำให้แก่นางโดยเฉพาะ บัดนี้กลายเป็นของซูหว่านแล้ว
หลังจากนางอาบเสร็จ ตะเกียงน้ำมันในห้องของพี่ชายแต่ละคนก็ดับไปนานแล้ว คืนก่อนนางมิได้นอนหลับเต็มอิ่ม วันนี้ยังต้องทำงานอีกเล็กน้อย เมื่อนอนลงบนเตียงก็ล้มตัวลงนอนหลับแทบจะในทันที
เช้าตรู่วันรุ่งขึ้น เมื่อซูหว่านตื่นขึ้นฟ้าก็สว่างจ้าแล้ว พี่ชายทั้งสามคนไปทำงานกันหมดแล้ว เชื้อไฟในเตาไฟยังมิได้ดับ คาดว่าเพิ่งจะไปได้ไม่นาน ในหม้อยังมีอาหารเช้าที่ทำให้อุ่นอยู่ เป็นโจ๊กมันหวานหนึ่งชาม และหมั่นโถวแป้งสองส่วนอีกสองก้อน
กินไปได้ครึ่งหนึ่ง เหอเจียวหลานก็หิ้วกระบุงมาแล้ว
“น้องซูหว่าน เจ้าพร้อมหรือยัง พวกเราไปแต่เช้าตรู่กลับกันแต่เช้า มิเช่นนั้นแดดจ้าแล้วคงต้องลำบาก!”
“มาแล้ว!”
เก็บกวาดชามตะเกียบเล็กน้อย ซูหว่านก็หากระบุงออกมา แล้วปิดประตูรั้วไม้ไผ่
“ขอโทษด้วย ให้รอนานแล้ว รีบไปกันเถิด ตอนเที่ยงข้าจะต้องกลับมาทำกับข้าวให้พวกพี่ชาย!”
ซูหว่านหันไปก็เห็นพี่น้องเหอเจียวหลานและเฉินอิ่งหงยืนอยู่ที่นั่น เฉินอิ่งหงยังคงทำหน้าบึ้งตึง ท่าทางดูถูกนางไม่เปลี่ยน