แม้จะห่วงใยในความปลอดภัยของเจียงอวี้ยิ่งนัก แต่ซูหว่านก็มิอาจช่วยเหลืออันใดได้มาก ขณะเดียวกันก็ไม่อาจปล่อยให้งานสำคัญต้องเสียไป นางยังต้องส่งสบู่หนึ่งร้อยแปดสิบก้อนให้ร้านขายของเบ็ดเตล็ด
ซูจิ่ง ซูอวิน และซูอี้ล้วนเข้ามาช่วยนางทำ เมื่อก่อนหน้านี้นางสาธิตให้ดูถึงสองครั้งแล้ว ทุกคนจึงเข้าใจขั้นตอนโดยประมาณ ซูอี้ไปเผาฟืนให้ได้ขี้เถ้าฟืนในปริมาณพอเหมาะ ซูอวินต้องไปหาไม้ที่ช่างไม้เพื่อสั่งทำแม่พิมพ์เพิ่มอีกหลายชุด เช่นนี้จึงจะเร่งความเร็วได้ ทันกำหนดส่งมอบ
ระยะเวลาจนถึงวันนัดหมายยังอีกยาวนาน เงินสามสิบตำลึงน่าจะทำทัน
การเคี่ยวน้ำมันหมูนั้นให้พี่ใหญ่ช่วยดูแลไปก่อน ซูหว่านจะทำน้ำมันหอมจากดอกไม้
นางซื้อดอกกุหลาบแห้ง ดอกโบตั๋น และดอกหลัวเสิน*มา ดอกไม้เหล่านี้สามารถผสมรวมกันเพื่อสกัดกลิ่น บางส่วนนำมาบดเป็นผงใช้แต่งแต้มสี บางส่วนนำมาแช่สกัด ซ้ำแล้วซ้ำเล่า บีบเอาน้ำมัน ประมาณสามสี่วันก็จะได้หัวน้ำมันหอม
ทางบ้านของเจียงพรานป่าปลูกต้นหอมหมื่นลี้ไว้หลายต้น ซูหว่านเตรียมหยิบตะกร้าไม้ไผ่ไปเด็ดดอกหอมหมื่นลี้สด ๆ มาเพื่อแช่น้ำมันสวีทอัลมอนด์กลิ่นหอมหมื่นลี้
โดยปกติแล้ว ต้นหอมหมื่นลี้มักปลูกกันเฉพาะในบ้านขุนนางหรือตระกูลมั่งคั่ง ในหมู่บ้านชนบทนั้นไม่ค่อยมีผู้ใดปลูกไม้ดอกเช่นนี้ โดยเฉพาะในหมู่บ้านยุคโบราณ เพราะหอมหมื่นลี้เป็นสัญลักษณ์ของเกียรติยศและรสนิยม
แต่ท่านลุงเจียงมิใช่คนธรรมดา ผู้ยิ่งใหญ่ย่อมแสวงหาคุณภาพชีวิตอันเลิศล้ำ นางจำได้ว่าในหนังสือเล่าไว้ว่า ที่บ้านท่านลุงเจียงปลูกต้นหอมหมื่นลี้ไว้หลายต้น ทุกปีเมื่อยามฤดูใบไม้ร่วง ซูเฉินมักจะเด็ดดอกไม้กลับมาให้กู้เยวี่ยใช้รมควันหอมเสื้อผ้า
กู้เยวี่ยใช้ผ้าปอห่อดอกหอมหมื่นลี้แล้วสอดใส่ในตู้เสื้อผ้า นี่คือถุงหอมรมควันจากธรรมชาติ ในฐานะนางเอกนั้นช่างมีแนวคิดที่แปลกใหม่กว่าผู้อื่นยิ่งนัก