อีกสามวันต่อมาในวันตลาดใหญ่ นางจะไปเป็นเพื่อนซูอวินด้วยกัน ถึงเวลาซูเฉินก็จะมาช่วยด้วยอีกแรง ส่วนซูอี้จะเฝ้าบ้านอยู่ที่เรือนก็พอ
เตรียมซาฉีหม่าไว้สองร้อยห่อพร้อมนำไปขาย ตลาดนัดใหญ่เช่นนี้ไปสักสองสามครั้งก็เกือบจะหาเงินได้พอเพียงแล้ว ยังอาจมีเหลือติดไม้ติดมือกลับมาด้วย
แท้จริงแล้วซูหว่านคิดจะจ้างรถม้าไปยังจวนเจ้าเมืองสักครั้งหนึ่ง ขนซาฉีหม่าไปขายทีละมากๆ ทำเงินให้ได้เป็นกอบเป็นกำ
ทว่าเส้นทางไปจวนเจ้าเมืองนั้นไกลเกินไป ไปกลับก็เกือบสิ้นวัน ครั้นไปถึงแล้วยังต้องค้างแรมที่จวนอีกหนึ่งคืน ค่อนข้างลำบากอยู่บ้าง
ซื้อแป้งสาลีและเครื่องปรุงบางอย่างที่ขาดไป ทั้งยังตีน้ำมันสวีทอัลมอนด์กลับมาอีกหลายสิบชั่ง ซื้อเนื้อ ซื้อซี่โครง เมื่อเห็นว่ามีคนขายเนื้อแกะอยู่ด้วย ก็สั่งตัดมาหลายชั่ง
เนื้อแกะนี้ราคาค่อนข้างสูง ถึงสิบสามอีแปะต่อหนึ่งชั่งเลยทีเดียว!
เจียงอวี้ยังคงเป็นแรงงานให้เปล่าดังเดิม ซูหว่านจึงเชิญเขาไปกินก๋วยเตี๋ยวเนื้อใส่เครื่องปรุงชามหนึ่ง นับว่าเป็นการตอบแทนเขาแล้ว
"ข้าตรากตรำถึงเพียงนี้ เจ้ากลับเลี้ยงข้าเพียงก๋วยเตี๋ยวชามหนึ่งหรือ?" ปากเจียงอวี้บ่น แต่มือก็คลุกเส้นก๋วยเตี๋ยวอย่างคล่องแคล่ว
"ก็จนใจนี่ ในยามนี้พวกเรากำลังอยู่ใน 'ช่วงเริ่มต้นกิจการ' เจ้าเข้าใจหรือไม่ หมายความว่าเงินทุนยังขยับยักไปใช้ตามใจไม่ได้ การจะกินอาหารมื้อใหญ่ย่อมยังเป็นไปไม่ได้ในยามนี้"
ซูหว่านกลัวเขาจะไม่เข้าใจ จึงอธิบายไปพลางทำท่าทางประกอบอย่างเต็มอารมณ์ เจียงอวี้กลับหัวเราะ เขาเพียงแซวเล่นเท่านั้น นางกลับอธิบายเอาจริงเอาจัง น่าหลงใหลยิ่งนัก