แต่กลับมาพูดอีกที หากซูหว่านและกู้เยวี่ยไม่ได้สลับตัวกันตั้งแต่เล็ก ซูหว่านก็คงจะใช้ชีวิตอย่างมีความสุขยิ่งเช่นกัน บิดามารดาและพี่ชายทั้งหลายก็คงจะตามใจนางอย่างไม่มีเงื่อนไขมาตั้งแต่ต้น
เพียงแต่เมื่อกลับมาในภายหลังไร้ซึ่งสายสัมพันธ์ ต้องค่อย ๆ เพาะบ่มทีละน้อย แต่สายเลือดเนื้อไขย่อมผูกพัน ล่วงเลยมาถึงบัดนี้ก็มิได้เริ่มสนิทสนมกลมเกลียวขึ้นแล้วหรือ?
“เจ้านี่ก็กล้าพูดนัก ไม่กลัวจะล่วงเกินอีแปะพุทราหรือนาง? นางน่ะร้ายกาจที่สุดเลย!”
ป้าสะใภ้คนหนึ่งที่สนิทกับซูหว่านรีบเข้ามากระซิบเตือนนาง
ซูหว่านไม่ใส่ใจ ยิ่งแตกหักกันก็ยิ่งดี นางไม่คิดเป็นคนดี ทำตัวดีแล้วแลกกับความสงบชั่วคราวของพี่ใหญ่ก็ไม่เลว
พูดถึงโจโฉ โจโฉก็มาทันใด มารดาของเหอเจียวหลาน ซึ่งก็คืออีแปะพุทรา ถืออ่างเดินมาริมแม่น้ำเพื่อซักผ้าเช่นกัน
นางเห็นซูหว่านก็ตรงเข้ามาหาอย่างเป็นธรรมชาติ ทั้งที่บริเวณนั้นคับแคบมากแล้ว นางกลับเบียดเสียดเข้าไป
“มา ๆ เลื่อนที่ให้หน่อย!”
“ทางนั้นมีที่กว้างขวางเจ้าไม่ไป เจ้าต้องเบียดตรงนี้ เจ้าคิดอะไรอยู่?” ป้าสะใภ้ที่ไม่ถูกกับนางเอ่ยแซะทันที
“ตรงนี้ครึกครื้นดี อีกอย่าง มีเด็กสาวงามอย่างซูหว่านให้ชื่นตา ข้าก็เต็มใจมาที่นี่!”
คำประจบประแจงนี้ทำให้ซูหว่านหลีกหนีไม่พ้น
นางบิดเสื้อผ้าชิ้นสุดท้ายจนแห้ง ลุกขึ้นเตรียมตัวหนี
“เอ่อ ข้าซักเสร็จแล้วนะ พวกท่านคุยกันต่อไปเถิด!”
พูดจบ ไม่รอให้พวกนางเอ่ยอันใด ไม่สนใจสีหน้ากระอักกระอ่วนของอีแปะพุทรา ก็เดินจากไป