ซูมู่คิดถึงว่าซูหว่านใกล้จะถึงวันเกิดแล้ว ดังนั้นตั้งแต่วันก่อนหน้านางก็ออกไปซื้อของที่ตลาด เพื่อจะจัดงานวันเกิดให้ซูหว่าน
นางไปที่ร้านตัดเสื้อ ซื้อเสื้อผ้าฤดูร้อนให้ซูหว่านสองชุด ล้วนเป็นสีที่เด็กสาวชื่นชอบ
ความจริงแล้ว นี่เป็นครั้งแรกที่บ้านจะจัดงานวันเกิดให้เด็กอย่างเป็นเรื่องเป็นราว ตอนนี้ฐานะดีขึ้นแล้ว ถึงคราวที่ควรจะครึกครื้นก็ต้องครึกครื้น เพิ่มความเป็นสิริมงคล
เรือนใหม่ของครอบครัวต้องมีกลิ่นอายของผู้คนบ้างจึงจะเหมาะสม
วิ่งวุ่นอยู่เป็นเดือน ซูหว่านรู้สึกปวดเมื่อยไปทั้งตัว นอนตื่นสายมาหลายวันแล้ว
นางนอนจนตะวันลอยฟ้าจึงตื่น พอลืมตาขึ้น สติยังไม่ทันตั้งตัวดี ก็เห็นกระโปรงใหม่สองชุดวางอยู่บนหัวเตียง สีเหลืองอ่อน สีเขียวหยก ดูงดงามทีเดียว
นางไม่รู้ว่าเหตุใดวันนี้จึงมีเสื้อผ้าใหม่ใส่ กำลังคิดอยู่ ซูมู่ก็เดินเข้ามา
นางผลักประตูเข้ามา เห็นลูกสาวนั่งเหม่อลอย ใบหน้าเต็มไปด้วยความงุนงง
“ท่านแม่ วันนี้เป็นวันอะไร นี่ท่านซื้อให้ข้าหรือเจ้าคะ”
“ไม่ใช่หรืออย่างไร มีคนกระทั่งวันเกิดของตนเองยังลืมเลย” ซูมู่ถืออ่างน้ำร้อนเข้ามา พลางเอ่ยหยอกล้อ
ซูหว่านลองคิดดูดี ๆ รู้สึกลังเลเล็กน้อย นางชี้มาที่ตนเอง
“หรือว่าวันนี้เป็นวันเกิดของข้า”
“ทำไม เจ้าลืมจริง ๆ หรือนี่ ยังไม่ตื่นดีอีกหรือ ดูท่าเร็ว ๆ นี้เจ้าจะเหนื่อยเกินไปแล้ว” ซูมู่คิดถึงที่ลูกสาวต้องเดินทางกลับไปกลับมาเพื่อการค้า ก็อดรู้สึกปวดใจไม่ได้
ซูหว่านไม่แน่ใจก็เป็นเรื่องปกติ เพราะเดิมวันเกิดของนางคือเดือนเจ็ด ตอนนี้นางรู้แล้ว