ซูหว่านใช้ชีวิตวันเกิดอย่างเบิกบานยิ่ง คนในครอบครัวพร้อมหน้าพากันมาอย่างครึกครื้น ยามเที่ยงตรง ผู้คนจากโรงงานก็มาถึง
หมางจ้งกับต้าสู่นำหน้าคณะ ทั้งสิบนางพร้อมใจอวยพรซูหว่าน
ทั้งสิบคนยืนเรียงแถวเป็นระเบียบ หมางจ้งส่งสัญญาณมือ พวกนางก็เปล่งเสียงพร้อมกัน:
"ข้าน้อยขออวยพรให้คุณหนูใหญ่สุขสันต์วันประสูติ โชคดีตลอดกาล ทุกสิ่งสมปรารถนา สารพัดดังใจหวัง"
ล้วนเป็นผู้รู้วิธีเอาใจผู้อื่น ซูหว่านดีใจขึ้นมา จึงให้รางวัลเป็นบำเหน็จแก่พวกนางคนละห้าสิบอีแปะ
ท่านแม่ซูและท่านอาก็จัดสำรับอาหารสองโต๊ะ หมางจ้งกับพวกนั่งโต๊ะหนึ่ง คนในตระกูลซูนั่งอีกโต๊ะหนึ่ง
ระหว่างรับประทาน ซูอวินเอ่ยปากขึ้นมาว่า ค่ำวันนี้ที่หอจันทร์เต็มฟ้าทอแสง ณ หอทิศประจิมมีระบำร้องและมายากลจัดแสดง ครึกครื้นเป็นพิเศษ จึงชวนซูหว่านไปร่วมสนุกยามค่ำ
อย่างไรก็รื่นเริงอยู่แล้ว นี่ก็ประจวบเหมาะเสียนี่กระไร นางประสูติ ทั้งยังมีกิจกรรมให้ได้ร่วมเชยชม ก็ไปสำราญใจเสียหน่อยเถิด
อีกทั้ง สิ่งใดที่ออกจากหอจันทร์เต็มฟ้าฯ ย่อมต้องเป็นเลิศ ดูแล้วไม่เสียเวลาเป็นแน่
"ดีเลย เช่นนั้นท่านจงไปแจ้งผู้ดูแลร้านลั่วจัดตำแหน่งดีๆ ให้หน่อย พวกเราได้นั่งแถวหน้าเก็บความครึกครื้น"
"มิต้องบอก ข้าทราบมาก่อนแล้ว ค่ำวันนี้ผู้คนมากมาย หากไปสายจะยังมีที่ว่างได้อย่างไรเล่า"
ซูอวินสั่งความแต่เนิ่นๆ แล้ว มิต้องให้ซูหว่านกังวล เขาเพียงมาบอกกล่าวนางให้ทราบก็เท่านั้น
ยามบ่าย หยางชิงชิงมาอยู่เป็นเพื่อนซูหว่านเดินตลาด ซื้อของจิปาถะตามรายทาง พี่ชายทั้งสามตามหลังถือห่อสัมภาระ