หลังจากอ่านคำอธิบายเรื่องพลังฮงไกของสตาร์อย่างละเอียดจบ ความระแวดระวังในใจของหลูเจ่ก็เพิ่มขึ้นจนถึงขีดสุด
แต่คำตอบของอีกฝ่ายกลับเป็นมืออาชีพและเป็นระเบียบ ต่างจากน้ำเสียงสบาย ๆ ขี้เล่นเวลาคุยกันตามปกติอย่างสิ้นเชิง ความแตกต่างที่มากขนาดนี้ทำให้เขาเกิดความคิดอยากลองหยั่งเชิงขึ้นมา
ปลายนิ้วของเขาเลื่อนไปมาบนหน้าจอโทรศัพท์อย่างรวดเร็ว ตั้งใจจะแหย่อีกฝ่ายสักสองประโยค ดูว่าจะพอจับสังเกตสภาพที่แท้จริงของอีกฝ่ายได้หรือไม่
【ลูกเขยดาวศุกร์: เมื่อกี้ทำไมนายพูดเป็นการเป็นงานขนาดนั้น ลอกแล้วแปะมาใช่ไหม】
ข้อความเพิ่งส่งออกไป คำตอบจากสตาร์ก็เด้งขึ้นมาทันที น้ำเสียงยังคงหยอกเย้าเหมือนเดิม
【นักตีเบสบอลแห่งกาแล็กซี: นายเดาสิ?】
หลูเจ่กลั้นหัวเราะไม่อยู่ จึงรับมุกต่อไปเพื่อหยั่งเชิงอีกฝ่าย
【ลูกเขยดาวศุกร์: นายเดาสิว่าฉันจะเดาหรือเปล่า】
แต่คราวนี้ข้อความตอบกลับจากอีกฝั่งกลับยุ่งเหยิงไปหมด ไม่มีประโยคที่สมบูรณ์ เหลือเพียงถ้อยคำขาด ๆ หาย ๆ กับสัญลักษณ์มั่วซั่วเต็มไปหมด
【นักตีเบสบอลแห่งกาแล็กซี: นายเดาฉันเดานาย……~+@#↗】
เมื่อมองเนื้อหามั่วซั่วบนหน้าจอ หลูเจ่ก็เข้าใจประเด็นสำคัญได้ในทันที
ฮึ ๆ ดูท่ารอบตัวสตาร์จะต้องมีใครสักคนคอยช่วยออกความคิดและตอบคำถามแทนเธออยู่แน่ ๆ